Ενωτική Πρωτοβουλία

Νέα
ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΛΥΘΕΙ!

>>κατέβασε το

«Η Ελλάδα θα απογειωθεί το Σεπτέμβρη» υποσχόταν ο Αντώνης Σαμαράς λίγους μήνες πριν και ήδη, από τις πρώτες κιόλας μέρες του μήνα καταλάβαμε τι εννοούσε: απολύσεις τώρα 12.500 καθηγητών από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και 1500 εργαζόμενων ΙΔΑΧ (εργαζόμενοι με συμβάσεις Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου) από τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Αυτές οι απολύσεις, έρχονται να προστεθούν στο συνολικότερο σχέδιο της κυβέρνησης, η οποία ακολουθώντας πιστά τις επιταγές της ΕΕ και του ΔΝΤ, ξεπουλάει κάθε τι δημόσιο, και στέλνει ολοένα και περισσότερο κόσμο στην ανεργία. Αυτό το σχέδιο, που πίσω από τα πλαστά νούμερα, τις τρομοκρατικές δηλώσεις και τα ψέματα υπουργών και λοιπών διαπλεκόμενων ορίζει τον εργασιακό μεσαίωνα στο σήμερα, την ανεργία και την εργασιακή περιπλάνηση, τη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Ακόμα πιο χυδαίες, είναι οι κινήσεις του Υπ. Παιδείας όσο αφορά τις απολύσεις εργαζόμενων ΙΔΑΧ, που ούτε λίγο ούτε πολύ πρότεινε για τις σχολές με εργαστήρια να λειτουργούν με 25 – το πολύ - ΙΔΑΧ ανά τμήμα! Προφανώς βέβαια ξέρουν ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί αφού οδηγεί στο κλείσιμο δεκάδων-αν όχι όλων- των εργαστηρίων, ακόμα και ολόκληρων τμημάτων που έχουν προγράμματα σπουδών εξαρτημένα από την ερευνητική εργασία. Ακόμη πιο προκλητικές δε, ήταν οι δηλώσεις του προέδρου της ομοσπονδίας των διοικητικών υπαλλήλων ΑΕΙ-ΤΕΙ κ. Βορτελίνου που ούτε λίγο ούτε πολύ, πρότεινε στο υπουργείο να απολύσει όσους είναι κάτοχοι διδακτορικών διπλωμάτων γιατί… «απασχολούνται σε αλλότριο αντικείμενο»!

Οι εργαζόμενοι ΙΔΑΧ όμως δεν σκύβουν το κεφάλι!

Στις 1500 απολύσεις απάντησαν με άμεσες κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις, ενώ ήδη η ομοσπονδία διοικητικών υπαλλήλων πήρε απόφαση για δυο 48ωρες απεργίες μέχρι τις 14/9 και κλιμάκωση με πενθήμερη απεργία από τις 16/9 μέχρι τις 20/9! Σε αυτήν την κατεύθυνση κινείται και η απόφαση του Συλλόγου του Διοικητικού Προσωπικού του Πολυτεχνείου Κρήτης. Συγκεκριμένα, οι εργαζόμενοι θα απεργήσουν από τις 10/9 μέχρι τις 13/9, απαιτώντας τη διασφάλιση όλων των θέσεων του Διοικητικού Προσωπικού.

Σε αυτό τον αγώνα πρέπει να σταθούμε και μεις στο ύψος μας!

Άλλωστε, καθηγητές και ΙΔΑΧ δεν είναι σώμα ξένο προς το φοιτητικό κίνημα. Είναι όλοι αυτοί, που χωρίς αυτούς το Πολυτεχνείο Κρήτης δεν μπορεί να λειτουργήσει. Αυτοί που καθημερινά συναντάμε σε οποιαδήποτε δραστηριότητα μας στις σχολές. Είναι οι γονείς μας που απολύονται, είναι οι εργαζόμενοι που καθημερινά πασχίζουν στις σχολές-μέσα από πενιχρούς μισθούς- για να σπουδάζουμε εμείς με αξιοπρεπείς συνθήκες. Αλλά πολύ περισσότερο, αυτοί οι εργαζόμενοι και οι συνθήκες που τους επιβάλλονται ενσαρκώνουν το παρόν και το μέλλον μας. Αυτή είναι οι μοίρα των συναδέλφων από τις καθηγητικές σχολές, αυτή και η προοπτική όσων πασχίζουν με διπλώματα και αδιάκοπη εργασία για χρόνια, να εργαστούν στο πανεπιστήμιο για 700 ευρώ. Απόλυση αυτών σημαίνει επιδείνωση της φοιτητικής καθημερινότητας, κι άλλα βάρη στις πλάτες μας, σχολές που υπολειτουργούν και τμήματα κλειστά επ’ αόριστον.

Η Διοίκηση του Πολυτεχνείου Κρήτης, έχει ανακοινώσει πως δεν τίθεται θέμα απολύσεων για το Διοικητικό Προσωπικό. Παρ' όλα αυτά δεν έχουμε αυταπάτες για το ρόλο της Διοίκησης ούτε για το ποιά συμφέροντα εξυπηρετεί. Εξ' άλλου, τόσο τα Συμβούλια διοίκησης, όσο και η Σύγκλητος, αποτελούν οργανικό κομμάτι του νέου Πανεπιστημίου, το οποίο θα λειτουργεί με κύριο γνώμονα τις ανάγκες της αγοράς, αφήνοντας στο πέρασμά του δεκάδες ανέργους και επισφαλώς εργαζομένους, υποχρηματοδοτούμενες σχολές, κατακερματισμό των γνωστικών αντικειμένων, και έρευνα προς όφελος του κεφαλαίου. Εν τέλει, οι διοικήσεις, που επιτελούν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, το σχέδιο της κυβέρνησης για την εξαθλίωση της παιδείας, θα βρίσκονται απέναντι στο φοιτητικό κίνημα, απέναντι σε όλους τους μαχόμενους καθηγητές και τους εργαζομένους του Πολυτεχνείου Κρήτης, και σε όλα τα κομμάτια του που παλεύουν για να σώσουν ότι έχει απομείνει από το δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Ο Σύλλογος Φοιτητών στέκεται αλληλέγγυος στον αγώνα των εργαζόμενων με συμβάσεις ΙΔΑΧ. Γιατί είναι τώρα, περισσότερο από ποτέ, επιτακτική η ανάγκη οικοδόμησης ενός αγωνιστικού μετώπου όλων των χώρων της εκπαίδευσης και εν γένει του Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα για να βάλουμε επιτέλους φρένο και να ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ο αγώνας για δημόσια και δωρεάν παιδεία, είναι ένας αγώνας που αφορά όλα τα κομμάτια της Πολυτεχνειακής κοινότητας, και καλούμε όλους τους συλλόγους του Πολυτεχνείου Κρήτης να στηρίξουν έμπρακτα τον αγώνα των εργαζομένων ΙΔΑΧ. Μέσα από μαζικές συνελεύσεις και κινητοποιήσεις, θα δώσουμε τον αγώνα για τη διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας στο Πολυτεχνείο, ενάντια στο σχέδιο της κυβέρνησης και στην πολιτική που εξαθλιώνει τη νεολαία και το κόσμο της εργασίας.

ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ!

 


 
Αφίσες 2013 (Ενωτική Πρωτοβουλία, ΕΑΑΚ) - 13 Απρίλη 2013

 

eaak_2013.jpg  

 

 

 

ενωτική

*Για μεγέθυνση κάντε κλικ πάνω σε μια αφίσα


 
Αφίσες 2012 (Ενωτική Πρωτοβουλία, ΕΑΑΚ & ΑΡΠΑ) - 10 Μάη 2012

 

eaak_2012_fn   arpa_2012_fn

 

 

 

ενωτική

*Για μεγέθυνση κάντε κλικ πάνω σε μια αφίσα


 
Απόφαση Συνέλευσης ΕΝΙΑΙΟΥ Συλλόγου - 5 Δεκέμβρη 2011

     Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε κάτω από το βάρος της εργατικής - λαϊκής οργής. Τώρα, οι  μηχανισμοί του αστικού συνασπισμού εξουσίας – πανικόβλητοι- προσδοκούν να φυλακίσουν την αγανάχτηση και την αξιοπρέπεια στην δήθεν συναίνεση μιας «κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης» των κομμάτων του μνημονίου και της αντιλαϊκής πολιτικής.

      Η νέα κυβέρνηση συνεργασίας είναι μια προσπάθεια της άρχουσας τάξης, των Τραπεζιτών και των ισχυρών του πλούτου, αλλά και της ΕΕ και του ΔΝΤ να συνεχίσουν με νέα ορμή τα μέτρα για μια διέξοδο από τη κρίση του συστήματος φορτώνοντας στις πλάτες της μεγάλης πλειοψηφίας νέες θυσίες χωρίς μέλλον. Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ έρχεται, όχι σαν κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, αλλά σαν σανίδα σωτηρίας της νέας, ακόμα πιο άγρια αντιλαϊκής, Δανειακής Σύμβασης. Πρόκειται για κυβέρνηση πραξικοπηματική, σε πλήρη αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα, κυβέρνηση δικτατορίας των πιστωτών και των αγορών, η οποία επιβλήθηκε από την ΕΕ, το ΔΝΤ και τον ΣΕΒ.

      Το φοιτητικό κίνημα, όλοι εμείς που το προηγούμενο διάστημα βρεθήκαμε στις καταλήψεις και στους αγώνες ενάντια στην παιδεία της αγοράς, πρέπει να δώσουμε δυναμικό παρόν στις εξελίξεις.

      Στο εργατικό κίνημα, η απεργία διαρκείας των εργατών της Χαλυβουργίας Ελλάδας που ήδη έχει κλείσει δυο εβδομάδες αποτελεί μια ηρωική απάντηση απέναντι στην πολιτική τους. Αντιστεκόμενοι στις απολύσεις και στις μειώσεις μισθών που ωθούν τους χαλυβουργούς στη φτώχεια και στην ανέχεια καταφέρνουν να εμπνεύσουν όλο το αγωνιζόμενο και όχι μόνο κομμάτι της κοινωνίας. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας, η νίκη τους θα είναι νίκη όλου του λάου.

     Επίσης θα μπλοκάρουμε με κάθε τρόπο την εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο στα πανεπιστήμια. Δε θα επιτρέψουμε την διάλυση των πτυχίων μας και την είσοδο των επιχειρήσεων στις σχολές, δε θα επιτρέψουμε την κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, της σίτισης και της στέγασης. Δε θα επιτρέψουμε τον εκλογή-διορισμό των νέων συμβουλίων διοίκησης που θα εφαρμόσουν όλα τα παραπάνω.

star

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008...3 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ…


      Ο Δεκέμβρης του 2008 αποτέλεσε από την μια πλευρά ένας νέος κύκλος αγώνων για την ελληνική πραγματικότητα αλλά από την άλλη ήταν η περίοδος που διαμορφωνόταν μια νέα διαφορετική κατάσταση τόσο στο οικονομικό όσο και στο πολιτικό επίπεδο. Η κατάρρευση της Lehman brothers και το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ σηματοδοτούσε την αρχή μιας μεγάλης κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο που επηρέαζε μαθητές, φοιτητές και εργαζομένους. Η κατάσταση στην παγκόσμια οικονομία σε συνδυασμό με ένα σάπιο πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα που χαρακτηριζόταν από σκάνδαλα όπως αυτό του Βατοπεδίου και της Siemens, έφεραν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας να αποτάσσεται από την αστική πολιτική της χώρας. Η εμφάνιση της αντίδρασης για την νέα πραγματικότητα ήρθε το Δεκέμβρη του 2008 με το μαζικό ξέσπασμα της νεολαίας. Με αφορμή την δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου, φοιτητές και μαθητές αρνήθηκαν την πραγματικότητα που τους είχαν επιβάλλει, αρνήθηκαν την διάλυση του μέλλοντός τους και διεκδίκησαν κάτι διαφορετικό. Φωνάχτηκε τότε το πρώτο «Φύγετε» απέναντι στην τότε κυβέρνηση, αλλά και σε όλο το πολιτικό κατεστημένο που έχει στο στόχαστρο τη νεολαία ως καύσιμη ύλη για την ανακύκλωση των αμύθητων κερδών μιας διεθνούς παρασιτικής ολιγαρχίας και των ντόπιων υπεργολάβων της.

      Τα καθεστωτικά ΜΜΕ και οι πολιτικές ηγεσίες προσπαθούσαν και προσπαθούν ακόμα να πείσουν τους εργαζομένους ότι ο Δεκέμβρης ήταν απλά ένα αυθόρμητο και χωρίς αιτήματα ξέσπασμα της νεολαίας. Όμως οι καταστάσεις που διαμόρφωσε και τροφοδότησε η εξέγερση του Δεκέμβρη αναιρούν πλήρως την αστική προπαγάνδα. Ο Δεκέμβρης του 2008 αποτέλεσε την απαρχή ενός νέου κύκλου αγώνων με ποιοτικά ανώτερα χαρακτηριστικά, με μεγαλύτερη μαχητικότητα και αποφασιστικότητα. Η συγκρότηση του συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων με αφορμή την δολοφονική επίθεση στην Κ.Κούνεβα που αποτελεί τα πρώτα ψήγματα ενός ανεξάρτητου εργατικού κινήματος μακριά από την ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, οι μεγάλες απεργίες ενάντια στην κοινωνική εξαθλίωση, οι πλατείες, το φοιτητικό κίνημα του 2011 αποτελούν την συνέχεια της νεολαιίστικης εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008. Ακολούθησαν πολλά και στους δρόμους και τις πλατείες της χώρας, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, σε άλλο ακόμη πιο ζοφερό περιβάλλον, όμως με σαφή τα σημάδια της γονιμοποίησης από εκείνο τον πολύ πρόσφατο Δεκέμβρη. Απο το σύνθημα «Στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες...», προστέθηκε το «Ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες»! Για να γίνουν αυτές οι μέρες, μέρες όλου του λαού οφείλουμε να συνεισφέρουμε στην οικοδόμηση μιας διαφορετικής πραγματικότητας από αυτή που μας προτάσσουν. Πρώτο μέλημα πρέπει να είναι η συγκρότηση μορφών συνύπαρξης και πάλης. Μόνιμες συνελεύσεις σε σχολεία και σχολές. Δημιουργία επιτροπών και συνελεύσεων για τους άνεργους, λαϊκές συνελεύσεις και πρωτοβουλίες σε κάθε γειτονιά. Σωματεία σε κάθε χώρο ελαστικής εργασίας. Συντονισμός και κοινές μορφές για όλη τη νεολαία, κοινωνικά κέντρα παντού, αναζωογόνηση της αλληλεγγύης και της συλλογικότητας μέσα στον αγώνα, όχι στα γήπεδα ή τις συμμορίες. Δε θα πεθάνουμε, δε θα πάμε μετανάστες, δε θα ζούμε σαν σκλάβοι. Η νεολαία να βρει φωνή και βηματισμό, να πάρει τη θέση της στην πρωτοπορία του εργατικού κινήματος και να διεκδικήσει μια άλλη ζωή που αξίζει.


 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 4 από 22

αναζητηση

Ημερολογιο

November 2017
M T W T F S S
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3

Συντομα

No events