Ενωτική Πρωτοβουλία

Πλαίσιο Συνέλευσης Συλλόγου ΗΜΜΥ - 10 Μάρτη 2010
Πλαίσια


                                      >> Κατεβάστε το .pdf                                           >> Κατεβάστε το .doc


 Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΜΑΣ ΚΗΡΥΞΕ ΠΟΛΕΜΟ...

 

Έξι μόνο μήνες μετά την εκλογή της, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σπάει τη βιτρίνα της «πράσινης» και δήθεν φιλολαϊκής της πολιτικής, προχωρώντας σε ψήφιση – επιβολή μέτρων, που καταδικάζουν την κοινωνική πλειοψηφία σε καθεστώς βαρβαρότητας. Μόλις μέσα σε τρεις μέρες, εξήγγειλε και ψήφισε εν μέσω αντιδράσεων, νομοσχέδιο που περικόπτει κατά 30% το 14ο μισθό, το δώρο του Πάσχα και τα επιδόματα αδείας, κατά 12% τα επιδόματα (που στην ουσία συμπληρώνουν τον ίδιο το μισθό), παγώνει τις συντάξεις και τις προσλήψεις (για κάθε πέντε συνταξιοδοτήσεις θα αντιστοιχεί μία πρόσληψη), αυξάνει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης σε τσιγάρα – καύσιμα – ποτά και τον ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης. Την ίδια στιγμή που οι πάντες προστάζουν την ανάγκη για θυσίες από όλους, το μεγάλο κεφάλαιο, η εκκλησία, οι  off shore εταιρίες παραμένουν αλώβητες. Η κυβέρνηση δε κάνει και επίδειξη χιούμορ, φορολογώντας τα εισοδήματα μεγαλύτερα των 100.000 ευρώ με 1%, τη στιγμή που το  ΦΠΑ που πληρώνουν όλοι ανεξαιρέτως αυξάνεται κατά 2%!!!

 

Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από τα ΜΜΕ με ειδήσεις περί επερχόμενης πτώχευσης της χώρας, περί καταπόντισης της ευρωζώνης λόγω του δικού μας ελλείμματος, και άλλες κινδυνολογίες που συνθέτουν ένα κλίμα τρομοκρατίας με μοναδικό σκοπό να δικαιολογηθούν τα αντιδραστικά - αντεργατικά μέτρα που σύντομα θα επιχειρήσουν να επεκτείνουν και στον ιδιωτικό τομέα, τη στιγμή που οι ιδιωτικοποιήσεις συνεχίζονται, οι απολύσεις έχουν γίνει καθεστώς για εκατοντάδες εργαζομένων ενώ προβλέπεται νέα επίθεση και στο ασφαλιστικό, με αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, όπως προστάζει το «Πρόγραμμα Σταθερότητας και… Ανάπτυξης».

 

Όλα τα παραπάνω μέτρα δε, επιβάλλονται για να καλυφθούν 4,8 δις ευρώ, τη στιγμή που το ελληνικό κράτος πριν 1 χρόνο χάρισε 28 δις στις τράπεζες, πάνω από 5.000 επιχειρήσεις του οφείλουν 31 δις, η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις, οι επιχειρήσεις δεν αποδίδουν στο δημόσιο 6,5 δις από ΦΠΑ, και 9 δις έχουν χαριστεί τα τελευταία χρόνια σε επιχειρήσεις μέσω μείωσης της φορολογίας. Αν προστεθούν οι δαπάνες για πολεμικούς εξοπλισμούς (πρόσφατα 6 δις για φρεγάτες που θα πλέον στα εθνικά ύδατα της... Σομαλίας...) είναι φανερό πως μάλλον η κυβέρνηση δεν ήθελε να ψάξει και πολύ καλά για λεφτά προκειμένου να καλύψει το «έλλειμμα».

 

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μιλάει για μια ιστορική στιγμή, για μια εθνική προσπάθεια, για επώδυνες επιλογές. Η κυβέρνηση διεκδικεί τη συνεργασία «όλων σε όλα» στη γραμμή «θεραπείας ΠΑΣΟΚ». Προκλητικά και χωρίς κανένα όριο, οι προνομιούχοι διαδίδουν πως απαιτούνται σκληρές θυσίες από το λαό γιατί δεν υπάρχει πλούτος!

 

 

...ΘΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙ!

 

Είναι μεγάλη ανάγκη σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, το εργατικό και το νεολαιίστικο κίνημα να απαντήσουν! Αυτό απαιτεί μάχη διαρκείας, που προφανώς η μαριονέτα του ΠΑΣΟΚ ΓΣΕΕ και η  ΑΔΕΔΥ δε θέλουν να υπηρετήσουν, προσπαθώντας να βοηθήσουν την κυβέρνηση στην προσπάθειά της να παρουσιάζει εικόνα συναίνεσης στη χώρα. Θετικό βήμα αποτελεί η πρωτοβουλία συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων, που αποφάσισαν να απεργήσουν όταν ψηφιζόταν ο ταξικός προϋπολογισμός, που κάνουν αισθητή την παρουσία τους στις απεργιακές κινητοποιήσεις, που συντονίζονται στη βάση των Γενικών Συνελεύσεων.

 

Η μάχη αυτή είναι μια μάχη που αφορά άμεσα και το ίδιο το φοιτητικό κίνημα. Αφορά το παρόν αλλά και την εργασιακή του προοπτική, καθώς ενιαία προωθούνται τα μέτρα τόσο σε εκπαίδευση όσο και σε εργασία για την διαμόρφωση του νέου μοντέλου εργαζόμενου. Ο νέος ανασφάλιστος, σε συνθήκες ελαστικής και επισφαλούς εργασίας, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, δια βίου επανακαταρτίσιμος,  βαριά φορολογημένος εργαζόμενος είναι που ονειρεύονται ως το αυριανό πρότυπο. Μόνο με μαζικό αγώνα διαρκείας και ανατροπής μπορούμε να σταματήσουμε την προώθηση τέτοιων μέτρων.

 

Η κυβέρνηση, με την σαφέστατη στήριξη (και όχι την περιφρόνηση που παρουσιάζουν τα ΜΜΕ) της ΕΕ επιχειρεί να περάσει σε λίγες μέρες ότι δεν μπόρεσε η ΝΔ τα τελευταία χρόνια. Αν δεν υπάρξει άμεση απάντηση, μέχρι το καλοκαίρι είναι βέβαιο πως δεν θα μείνουν σε αυτήν την πρώτη φουρνιά μέτρων (των οποίων την μονιμότητα μάλιστα δεν κρύβει ούτε η ίδια η κυβέρνηση!).

 

 

 

ΣΥΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 11ης ΜΑΡΤΗ

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΑ

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΗΜΜΥ...

 

Και κάνουμε αυτήν την έκκληση ειδικά σε μία περίοδο που εντός του Πολυτεχνείου Κρήτης, και μάλιστα στο τμήμα μας άλλοι σύλλογοι, και συγκεκριμένα των καθηγητών, δείχνουν να έχουν επιλέξει το «αντίπαλο στρατόπεδο», αυτό της κυβέρνησης και της αντιδραστικής μεταρρύθμισης.

 

Ενώ οι καθηγητές του ΗΜΜΥ διαμαρτύρονται για τις αφίσες που καλούνε σε συνελεύσεις, δεν βγάζουν λέξη για τον απίστευτο κοινωνικό πόλεμο που έχει κηρύξει η κυβέρνηση και η ΕΕ σε όλους τους εργαζομένους και τη νεολαία. Η περικοπή του 13ου και 14ου μισθού, η κατεδάφιση της ασφάλισης, τα μέτρα για το άσυλο και τα ιδιωτικά ΚΕΣ, η φτώχεια, η ανεργία και η ανέχεια που μεγαλώνει καθημερινά είναι προβλήματα που από ότι φαίνεται δεν αφορούν τους καθηγητές του ΗΜΜΥ. Ακαδημαϊκοί, άνθρωποι με πτυχία και διδακτορικά, αποκομμένοι από τις κοινωνικές ανάγκες, αδυνατούν και δεν θέλουν να αφουγκραστούν την θιγόμενη νεολαία. Βρίσκουν τον ¨εχθρό¨ συνεχώς στο φοιτητικό κίνημα που παλεύει για να κερδίσει το μέλλον που της έχουν κλέψει...

 

                Είναι πια κοινός τόπος πως κάτι έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία χρόνια στο ίδρυμα μας, στα πανεπιστήμια της χώρας και γενικά στην κοινωνία. Δεν είναι μόνο οι νέοι νόμοι και οι μεταρρυθμίσεις που καταδικάζουν το εργασιακό μας μέλλον, δεν είναι μόνο ότι πληρώνουμε για την παιδεία και δεν είναι τίποτα δωρεάν, είναι ότι για να γίνουν όλα αυτά συντελούνται παράλληλες αλλαγές στο προσκήνιο. Το άσυλο, οι ακαδημαϊκές και συνδικαλιστικές ελευθερίες δεν καταργούνται μόνο από την επέμβαση της αστυνομίας και του εισαγγελέα, καταργούνται καθημερινά σε μικρά και αόρατα για κάποιους πράγματα. Και έτσι σιγά σιγά ξημερώνει μια μέρα και από εκεί που πιστεύαμε ότι βρισκόμαστε σε ακαδημαϊκό χώρο, συνειδητοποιούμε ότι βρισκόμαστε υπό ένα ιδιότυπο καθεστώς. Ένα καθεστώς που στηρίζει έναν παράνομα εκλεγμένο πρύτανη, που για χάρη του κέρδους δεν διστάζει να κάνει πολεμική έρευνα για λογαριασμό του ΝΑΤΟ, που θέλει πάση θυσία να κάμψει κάθε πτυχή και έκφανση του φοιτητικού κινήματος.

 

 

 

...ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 

Στην εκπαίδευση, η κυβέρνηση συνεχίζει και προσπαθεί να εμπεδώσει την αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Σχεδιάζει προεδρικό διάταγμα για την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05, την ίδρυση Εθνικού Φορέα Πιστοποίησης που αξιολογεί, κατακερματίζει και απαξιώνει επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα με βάση το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων, εγκρίνει και κινείται σε κατεύθυνση εφαρμογής των πιο επιθετικών διατάξεων του νέου νόμου πλαίσιο.

 

Μετά το αντιδραστικό έργο της ΝΔ, το έργο του ΠΑΣΟΚ είναι αισθητά απλούστερο. Με τις πιο σημαντικές αναδιαρθρώσεις να έχουν ήδη ψηφιστεί (Ν. Πλαίσιο, Αξιολόγηση, κλπ), η νυν κυβέρνηση το μόνο που έχει να κάνει είναι να τις εφαρμόσει σταδιακά, αλλάζοντας το τοπίο της εκπαίδευσης στη χώρα, συγκλίνοντας όσο το δυνατόν περισσότερο στις κατευθύνσεις της ΕΕ και της Μπολόνια. Τα ιδιωτικά κολέγια, λόγου χάρη, αναμένουν την αναγνώρισή τους η οποία δεν θα αργήσει να έρθει από το Υπ. Παιδείας.

 

                Παράλληλα έχουμε μια πολύ σημαντική εξέλιξη όσον αφορά τα επαγγελματικά/εργασιακά δικαιώματα όλης της νεολαίας, ερχόμενη από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το  Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Επαγγελματικών Προσόντων (ΕΠΕΠ) έρχεται για να μεταβάλλει την έννοια επαγγελματικό δικαίωμα, πόσο μάλλον την σύνδεση των πτυχίων μας με αυτό.

 

                Στην πράξη οι νέοι απόφοιτοι δεν θα έχουν κατοχυρωμένα επαγγελματικά (πόσο μάλλον εργασιακά) δικαιώματα, παρά μόνο μια σειρά από «δεξιότητες» και «ικανότητες», που προσδιορίζουν τις δυνατότητες του – κάθε επίπεδο του ΕΠΕΠ αντιστοιχεί σε οριοθετημένες γνώσεις/δεξιότητες/ικανότητες. Το ΕΠΕΠ είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την δια βίου εκπαίδευση (όπως μαρτυρά και ο τίτλος του σχεδίου «Το ευρωπαϊκό πλαίσιο επαγγελματικών προσόντων για τη δια βίου μάθηση»), και τα συστήματα πιστωτικών μονάδων ECTS. Κάθε εργαζόμενος θα εξωθείται να «ανέβει» επίπεδο με όποια μέσα (πιστοποιητικά, μεταπτυχιακά κλπ) ώστε να αποκτήσει περισσότερες «δεξιότητες» που θα τον βοηθήσουν στην εύρεση εργασίας.

 

                Παράλληλα μάλιστα, καταρτίζεται και Εθνικό Π.Ε.Π. , το οποίο ακολουθεί την πεπατημένη του Ευρωπαϊκού (βλ, διάγραμμα). Να σημειωθεί ότι η οδηγία της ΕΕ ορίζει το σύστημα να έχει τεθεί σε λειτουργία το αργότερο μέχρι το 2012. Τέλος, δυο ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις. Καταρχάς, η αντίθεση που παρουσιάζει το ΕΠΕΠ με τους κύκλους σπουδών της Μπολόνια – καθώς στο ΕΠΕΠ η χρονική διάρκεια των σπουδών δεν έχει κανένα απολύτως αντίκρισμα. Και δεύτερον, η αντίθεση μεταξύ της «καραμέλας» των καθεστωτικών παρατάξεων, και δει της κυβερνητικής ΠΑΣΠ, περί επαγγελματικών δικαιωμάτων, με τη μεταρρύθμιση που επιχειρεί να εφαρμόσει η κυβέρνηση τους και που υποσκάπτει βαθιά την έννοια επαγγελματικό/εργασιακό δικαίωμα.

 

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ...

Κι ενώ η νέα κυβέρνηση συνεχίζει το έργο της προηγούμενης στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, στο εσωτερικό του  τμήματός μας, υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα, αυτό της εντατικοποίησης. Εδώ και πολλά χρόνια ο σύλλογος έχει ανοίξει το ζήτημα, προβάλλοντας μια προβληματική κατάσταση που όλο και εντείνεται. Τα χρονοβόρα και επαναλαμβανόμενα project, τα εργαστήρια – εξεταστικά κέντρα, η ολοένα και μεγαλύτερη αποξένωση του φοιτητή από τη σχολή είναι εν τέλει κομμάτια του πανεπιστημίου – κολλέγιο που η μεταρρύθμιση θέλει να δημιουργήσει. Η εντατικοποίηση και η έλλειψη ελεύθερου χρόνου λειτουργεί σαν πέπλο ανάμεσα στον φοιτητή και τα καθημερινά του προβλήματα. Μόνιμο θέμα συζήτησης είναι το “πώς θα προλάβουμε” το deadline, ενώ θεωρούμε πια δεδομένο πως δεν θα μας δώσει τη γνώση που προσδοκούμε, πως δεν θα μπορέσουμε να το αντικρύσουμε δημιουργικά, πως δεν θα απαντήσει στην εργασιακή μας ανασφάλεια.

Για να αντιμετωπίσουμε  αυτό το επιδεινούμενο πρόβλημα στην κατεύθυνση της πλήρους ανατροπής του, με γνώμονα τα αιτήματα των παλιότερων κινητοποιήσεων του συλλόγου αλλά και με το νου στραμμένο στις καθημερινές πτυχές του που μας κάνουν να σκύβουμε το κεφάλι, απέναντι στον ανταγωνισμό και τον ατομικισμό διεκδικούμε κατοχύρωση των projects μέχρι το τέλος των σπουδών σε όσους τα ολοκληρώνουν επιτυχώς, κατάργηση του απαράδεκτου θεσμού των deadlines, κατάργηση της τελικής εξέτασης στα εργαστήρια του τομέα mhl, και δημιουργία  ανοιχτού εργαστηρίου πληροφορικής.

Παράλληλα ενισχύουμε τη λειτουργία ανοιχτού Συντονιστικού του Συλλόγου, στο οποίο έχουν λόγο όλοι οι φοιτητές της σχολής με σκοπό να συγκεντρώνουν τα προβλήματα στην εκπαιδευτική διαδικασία ανά έτος και ανά μάθημα. Το Συντονιστικό λειτουργεί παράλληλα και αλληλοτροφοδοτείται με τη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, η οποία επιδιώκουμε να αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα, με τουλάχιστον μία συνέλευση το μήνα, ώστε να αντιμετωπιστούν όχι μόνο βραχυπρόθεσμα αλλά και σε βάθος χρόνου τα προβλήματα της σχολής.

Θεωρούμε χρέος κάθε μέλους του συλλόγου να δει πως η επίθεση στον ελεύθερό μας χρόνο είναι κοινή σε όλη τη σπουδάζουσα νεολαία, και πως πρέπει όχι ατομικά αλλά συλλογικά να διεκδικήσουμε αυτόν, και μαζί του μία ολόπλευρη επιστημονικά εκπαιδευτική διαδικασία.

 

...Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ

 

Διεκδικούμε την ενοποίηση των γνωστικών αντικειμένων της σχολής, με τις αντίστοιχες του κλάδους μας (Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί, Πληροφορική κτλ..). Πιστεύουμε πως πρέπει να ανοίξει ο διάλογος και με τις συναφές προς εμάς σχολές, τους απόφοιτους και εργαζόμενους για τον καθορισμό του επιστημονικού μας αντικειμένου. Θέλουμε ο Σύλλογος Φοιτητών ΗΜΜΥ να πρωτοστατήσει στη συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (φοιτητές, μεταπτυχιακοί, καθηγητές και εργαζόμενοι) και να έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο για το πρόγραμμα σπουδών. Δεν θα επιτρέψουμε να αλλάξει ξανά το πρόγραμμα σπουδών με συνοπτικές διαδικασίες και με αυταρχικό τρόπο όπως τον Ιούνιο του 2007!! Πιστεύουμε πως μόνο με μια τέτοια λογική είναι σωστή η μετονομασία και η αλλαγή του προγράμματος σπουδών σε Ηλεκτρολόγους, ενώ παράλληλα θα πρέπει ο Σύλλογος να διασφαλίσει το σπάσιμο της εντατικοποίησης και το αδιάσπαστο πρόγραμμα σπουδών. Δεν μπορούμε να είμαστε με τη λογική της ΠΑΣΠ που θέλει τα προγράμματα σπουδών εξειδικευμένα και τους απόφοιτους ανταγωνιστικούς ο ένας προς τον άλλο, ούτε βέβαια και με τη λογική της ΔΑΠ που βλέπει το ζήτημα των επαγγελματικών δικαιωμάτων ξεκομμένο από τα εργασιακά δικαιώματα.

Απέναντι σε κάθε λογική διάσπασης πτυχίων, ροών, γνωστικών αντικειμένων, εκπαιδευτικών βαθμίδων (ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ-ΚΕΣ-Κολλέγια), και γενικά της σπουδάζουσας και εργαζόμενης νεολαίας, το φοιτητικό κίνημα μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις του και τα Συντονιστικά τους αναγνωρίζει πως το αντικείμενο σπουδών και το εργασιακό μέλλον των φοιτητών/σπουδαστών είναι κοινό και πρέπει να παλεύουμε για αυτό συλλογικά και όχι διαχωρισμένοι και ανταγωνιστικά με βάση το είδος της σχολής και τα χρόνια φοίτησης. Απαιτούμε ενιαία εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου για όλους, δημόσια και δωρεάν. Πάνω στη βάση της κοινής και συλλογικής διεκδίκησης και διαπραγμάτευσης των δικαιωμάτων μας στην αγορά εργασίας, τασσόμαστε ενάντια στην πολυδιάσπαση των πτυχίων μας και της υπερ-εξειδίκευσης των γνωστικών αντικειμένων. Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο, με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό, ώστε αυτό να αποτελεί μοναδική προϋπόθεση για την εύρεση εργασίας.

Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων έχει επίσης αναδείξει την αδυναμία του φοιτητικού κινήματος να σταθεί μόνο του απέναντι στη λυσσαλέα επίθεση του κεφαλαίου, και να καταφέρει να πετύχει ανατροπή των μεταρρυθμίσεων σε μόνιμη βάση, παρά μόνο περιοδικές νίκες – απέναντι στο αρ. 16, που τελικά παρακάμφθηκε, το νέο νόμο Πλαίσιο που σήμερα επιχειρείται να εφαρμοστεί. Είναι επιτακτική η ανάγκη για συμπόρευση του φοιτητικού με το εργατικό κίνημα, όχι μόνο σε τακτικό επίπεδο αλλά κυρίως διότι η εκπαίδευση και η εργασία είναι αλληλένδετα μεταξύ τους – με το φοιτητικό να είναι στην ουσία κομμάτι του εργατικού κινήματος.  Συνεχίζουμε να προωθούμε τη λειτουργία και την αναβάθμιση του συντονιστικού φοιτητών-εργαζομένων στο Πολυτεχνείο Κρήτης, το οποίο ήδη έκανε αισθητή την παρουσία του με την παρέμβαση του κατά την κατάρτιση προϋπολογισμού του ιδρύματος, και παλεύουμε ώστε στο μέλλον να έχει ενεργή παρέμβαση σε όλα τα ζητήματα που προκύπτουν στο Πολυτεχνείο και όχι μόνο.

 

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

  • ΠΕΜΠΤΗ 10 ΜΑΡΤΗ
    • ΚΑΤΑΛΗΨΗ του ιδρύματος | ημέρα πανεργατικής απεργίας!
    • ΠΟΡΕΙΑ  - ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ | 10:00 : Προσυγκέντρωση του Συλλόγου στο κτήριο Παπαδοπέτρου.

§  Καλούμε όλους τους συλλόγους του ιδρύματος σε συνάντηση για το ζήτημα του κτιρίου Παπαδοπέτρου στις 16:00 στην αίθουσα Β1.001

·         Παραστασή διαμαρτυρίας στο γραφείο του Προέδρου ΗΜΜΥ (κ.Λιάβα) στις την Παρασκευή 12 Μάρτη 11:00 για τα ζητήματα της εντατικοποίησης.

·         Συντονιστικό της Γενικής Συνέλευσης για τα θέματα της εντατικοποίησης την Δευτέρα 15 Μάρτη στη 13:00, στην αίθουσα 145Π42 (!).

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

l  Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων του Πολυτεχνείου Κρήτης τώρα. Κάλυψη όλων των οργανικών θέσεων εργασίας.

l  Καμία εταιρεία security στο Πολυτεχνείο Κρήτης.

l  Να μην εφαρμοστεί ο αντιδραστικός Πρότυπος Εσωτερικός Κανονισμός, καμία ποινικοποίηση των αγώνων μας.

l  Το κτίριο Παπαδοπέτρου να παραμείνει στην κυριότητα του Ενιαίου Συλλόγου Φοιτητών, των Συλλόγων Εργαζομένων και των Πολιτιστικών ομάδων του Πολυτεχνείου.

l  Καμία σκέψη για υποχρεωτική στράτευση στα 18 (ή στα 21).

l  Κανένας Έλληνας φαντάρος έξω από τα σύνορα. Να γυρίσουν πίσω όλα τα στρατεύματα που συμμετέχουν σε αποστολές του ΝΑΤΟ.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

·         Ανατροπή του Προγράμματος Σταθερότητας που επιβάλλει η κυβέρνηση, η ΕΕ και το Δ.Ν.Τ.                                                                     Να μην περάσουν τα νέα μέτρα της κυβέρνησης. ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ.

·         Να ανατραπούν οι νόμοι για αξιολόγηση, Ι.Δ.Β.Ε., Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.,Κ.Ε.Σ.

·         Απαγόρευση των απολύσεων

·         Καμία αύξηση στα όρια συνταξιοδότησης

·         Μία σχολή ανά επιστημονικό κλάδο. Ένα ενιαίο πτυχίο ανά επιστημονικό κλάδο με όλα τα εργασιακά- επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό, μοναδική προϋπόθεση για εύρεση δουλειάς.

·         Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα,συγκοινωνίες για όλους. Αύξηση των δαπανών για όλες τις κοινωνικές ανάγκες.

·         Ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης χωρίς ταξικούς, οικονομικούς κι εξεταστικούς φραγμούς.

·         Κατάργηση των εξετάσεων του Τ.Ε.Ε..

·         Απόσυρση του νομοσχεδίου για το ΤΣΜΕΔΕ και του Π.Δ. για τα επαγγελματικά δικαιώματα των Τ.Ε.Ι..

·         Δραστική μείωση των ωρών εργασίας, με ταυτόχρονη αύξηση των αποδοχών ώστε να ζει ο καθένας αξιοπρεπώς από μία και μόνο σταθερή δουλειά. Λιγότερη δουλειά- δουλειά για όλους. Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους.

·         Καμία κατάργηση του ασύλου. Διεύρυνση του ασύλου σε σχολεία κι εργασιακούς χώρους.

·         Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δημόσια και δωρεάν για όλους.

·         Εκπαίδευση κι έρευνα για τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας κι όχι της κερδοφορίας. Έλεγχος από τις γενικές συνελεύσεις φοιτητών, καθηγητών κι  εργαζομένων..

 [ Top ]