Ενωτική Πρωτοβουλία

Πλαίσιο Συνέλευσης ΕΝΙΑΙΟΥ Συλλόγου - 1 Ιούνη 2011
Πλαίσια

>> Κατεβάστε το .doc       >> Κατεβάστε το .pdf


 

Η αγανάκτηση να γίνει κίνημα ανατροπής!

ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΙΑΙΟΥ 1 ΙΟΥΝΗ

 

Επικαιρότητα


 

     Η σημερινή συνέλευση διεξάγεται ένα χρόνο μετά την ένταξη της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης του ΔΝΤ. Σήμερα, αποδεικνύεται πως η πολιτική της λιτότητας που εφαρμόστηκε από το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελούσε μόνο ένα σχέδιο υπέρβασης της κρίσης, αλλά ,η οικονομική κρίση αποτέλεσε την αφορμή να ξεσπάσει η πιο ανελέητη και πρωτόγνωρη επίθεση στα εργασιακά και κοινωνικά διακαιώματα του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας. Αυτή η πολιτική της ΕΕ και του ΔΝΤ που πιστά εφάρμοσε το ΠΑΣΟΚ κατάφερε μέσα σε ένα χρόνο να δημιουργήσει 1.000.000 ανέργους συνολικά, ενώ στους νέους έως 24 ετών η ανεργία έφθασε το 37% από 30,4% πέρυσι. Επίσης υπερδιπλασιάστηκε (κατά 111%) η ανεργία των κατόχων διδακτορικού και master ενώ πάνω από 68% αυξήθηκε η ανεργία των αποφοίτων ΑΕΙ. Η κυβέρνηση που έφερε όλη αυτή τη βαρβαρότητα, έρχεται σήμερα να απαιτήσει την περαιτέρω υποτέλεια των εργαζομένων στο κεφάλαιο, κάνοντας λόγο για απολύσεις στο Δημόσιο τομέα, αποκρατικοποιήσεις 15 δισ. ευρώ μέχρι το 2013 και συνολικά 50 δισ. μέχρι το 2015., συγκεκριμένα, στο πλάνο ιδιωτικοποίησεων μπαίνουν ΟΣΕ, ΟΑΣΑ, ΕΑΒ, ΕΑΣ και ΕΡΤ. Ιδιωτικά κεφάλαια θα μπούν στις μαρίνες και στα αεροδρόμια της χώρας.Επίσης, με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα λεηλασίας δημοσίου πλούτου, εργασιακών – κοινωνικών – πολιτικών δικαιωμάτων,με το νέο ακόμα πιο άθλιο Μνημόνιο και την προετοιμαζόμενη «αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους» προωθείται η ακόμα πιο βίαιη αντιδραστική αλλαγή πρωτοφανούς κλίμακας, που θα βυθίσει τους εργαζόμενους και το λαό σε μια βαρβαρότητα χωρίς τέλος. Το αδηφάγο καπιταλιστικό σύστημα, όσο δεν θα ξεπερνά την κρίση που το ίδιο γέννησε, θα προσπαθεί με κάθε μέσο να επιβάλλει μέτρα που θα εξυπηρετούν μόνο τα συμφέροντα της αστικής τάξης και του κεφαλαίου. Απέναντι στο μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν, οι εργαζόμενοι και οι νεολαία καλούνται να βαδίσουν στα μονοπάτια της ρήξης και της ανατροπής, μέσα απο την ενδυνάμωση του φοιτητικού και εργατικού κινήματος.

 

     Η συνεχόμενη επίθεση στα εργασιακά ,εκπαιδευτικά και δημοκρατικά δικαιώματα του λάου και της νεολαίας έχει οδηγήσει το κόσμο σε πλήρη αγανάκτηση. Όμως ο κόσμος βιώνοντας την κοινωνική εξαθλίωση αποφασίζει να κατέβει αυθόρμητα στις πλατειές εκφράζοντας ένα μαζικό ρεύμα αντίδρασης . Στις χώρες που το κεφάλαιο εξαπολύει την πιο σκληρή επίθεση και η κρίση δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο παρατηρούμε την έντονη αντίδραση του λάου. Από την πλατεία Ταχρίρ στην Αίγυπτο, την Puerta del Sol στην Ισπανία, ως την πλατεία συντάγματος και σε κάθε πλατεία της χώρας ,οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές, οι άνεργοι ακόμα και οι συνταξιούχοι ενώνουν τις φωνές τους ενάντια σε κάθε κυβέρνηση που     καταστρέφει με συστηματικό τρόπο τις ζωές τους. Το κίνημα των αγανακτησμένων βρίσκει βέβαια και τρομερή προβολή από τα ΜΜΕ αφενός γιατί αποτελεί μια πρωτόγνωρη μορφή αντίδρασης που οργανώνεται κυρίως μέσω internet και αφετέρου γιατί αυτή τη δεδομένη στιγμή δεν είναι πολιτικά επικίνδυνη προς τον αστικό συνασπισμό εξουσίας, καθώς δεν απειλεί άμεσα για την ανατροπή του. Για το κίνημα     ‘’της πλατείας’’ η ανατροπή είναι ακόμη μακριά, αλλά η ρωγμή άνοιξε, το παραπέτασμα της απελπισίας σχίστηκε και μπορούμε να δούμε απέναντι έναν ορίζοντα ελπίδας. Το φοιτητικό κίνημα, με την εμπειρία των αγώνων του προηγούμενου διαστήματος, πρέπει να κάνει άμεσα την επανεμφανισή του στους δρόμους και στις πλατείες. Για τη νεολαία που σπουδάζει στα πανεπιστήμια και βιώνει πρώτη τον εργασιακό μεσαίωνα, ήρθε η ώρα να σηκώσει ψηλά τη σημαία της ανυπακοής. Το επόμενο διάστημα θα είναι ένα διάστημα ευρείας κοινωνικής όξυνσης και αντιπαράθεσης του λαού με τους εξουσιαστές του. Μέσα σάυτές τις βουβές πλατείες, το φοιτητικό κίνημα θα μπεί και θα βροντοφωνάξει πως δεν είμαστε η γενιά της υποταγής ,αλλά η γενιά της ρήξης και της ανατροπής!

 

 

Λίγα λόγια για την οικονομική κρίση


 

     Καταρχάς, η σημερινή κρίση του καπιταλισμού δεν είναι μια κρίση που ήρθε από το πουθενά. Υπάρχουν δομικές αντιφάσεις, άλυτα προβλήματα και σκληρές αναδιαρθώσεις τα τελευταία 40 χρόνια με σκοπό την όλο και μεγαλύτερη κερδοφορία και κυριαρχία του κεφαλαίου. Το βασικό πράγμα που θα πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις πραγματικές αιτίες που δημιουργούν μια κρίση και στις μορφές με την οποία μια κρίση παρουσιάζεται.

 

     Τα αίτια της σημερινής κρίσης εντοπίζονται κυρίως στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Για παράδειγμα, προκειμένου να επιζήσει μια επιχείρηση πρέπει να είναι ανταγωνιστική απέναντι στις άλλες. Δηλαδή πρέπει να έχει όσο το δυνατόν περισσότερα κέρδη απ΄ότι έξοδα προκειμένου να κυριαρχήσει στην αγορά . Για να επιτευχθεί αυτό όμως χρειάζεται να μειώνεται ο συνεχώς ο μισθός του εργαζόμενου και να επιμηκύνεται ο χρόνος εργασίας. Έτσι φτάνουμε σε μία κατάσταση, όπου ο Εργοδότης κατέχει τεράστιο μέρος των κερδών και ο εργαζόμενος ένα τόσο πενιχρό μισθό που δεν μπορεί να αγοράσει ούτε τα στοιχειώδη. Αυτή ακριβώς η κατάσταση οδηγεί στο να μένουν τα προϊόντα απούλητα, και έτσι το κεφάλαιο υπερσσυσωρεύεται σε λίγα χέρια χωρίς να μπορέσει να πουληθεί στην αγορά. Έτσι παρατηρείται πτώση του ποσοστού κέρδους και η κρίση κάνει την εμφάνισή της.

 

     Η κρίση παίρνει συγκεκριμένες μορφές και εκφράσεις. Μπορεί να εμφανιστεί ως πρόβλημα μιας συγκεκριμένης μερίδας της αγοράς (π.χ όπως έκανε την εμφάνισή της στο κτηματομεσιτικό τομέα), αλλά στον σύγχρονο καπιταλισμό επηρεάζει άμεσα και άλλους κλάδους. Αυτό γίνεται γιατί τα τελευταία χρόνια έχουμε έλεγχο του μεγαλύτερου μεριδίου της αγοράς από το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, δηλαδή τις τράπεζες. Έτσι φτάνουμε σιγά σιγά στο να πλήττονται όλοι οι τομείς της οικονομίας ακόμα και ο δημόσιος τομέας. Η μορφή μιας κρίσης δεν είναι η ίδια σε όλες τις εθνικές αγορές. Για παράδειγμα στην Πορτογαλία και στην Ελλάδα παίρνει τη μορφή του Δημόσιου χρέους, ενώ στην Ισπανία το πρόβλημα εντοπίζεται στην ύπαρξη μεγάλου ιδιωτικού χρέους.

 

Για το ζήτημα του Χρέους


 

     Στην τωρινή φάση της η κρίση στη χώρα μας έχει τη μορφή του κρατικού χρέους. Αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι αυτό πυροδοτεί μια σειρά από μεταρρυθμίσεις στην κρατική μηχανή προκειμένου να περιοριστεί το κρατικό έλλειμμα και να αποπληρωθεί το χρέος. Δηλαδή, οι συμπτύξεις Δήμων, το κλείσιμο νοσοκομείων, η συνολική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που περιλαμβάνει το κλείσιμο Πανεπιστημίων , τα δίδακτρα στις σχολές, το κόψιμο των συγγραμμάτων κ.α ,γίνονται γι΄αυτό ακριβώς το λόγο. Επομένως σα φοιτητές και μελλοντικοί εργαζόμενοι βάζουμε απέναντι την κυβέρνηση και τις πολιτικές του ΔΝΤ και της ΕΕ που εφαρμόζονται σήμερα. Άποψή μας είναι πως αυτό το χρέος δεν το δημιούργησαν οι εργαζόμενοι οπότε δεν πρέπει να το πληρώσουν. Ένα χρέος που είναι παράνομο και χιλιοπληρωμένο, δεν το αναγνωρίζουμε και δεν το πληρώνουμε. Απαιτούμε άμεση διαγραφή του χρέους. Επιπλέον η διαγραφή του χρέους δεν θα εξασφαλίσει μόνο χρήματα που αντί να δίνονται για τις δόσεις των δανείων θα δίνονται για τις ανάγκες του λαού, ανάγκες για ασφάλιση, δουλειά, μόρφωση, με τη διαγραφή του χρέους, πλήττεται και το διεθνές κεφάλαιο, καθώς καταστρέφεται ενα ζωτικής σημασίας μέρος του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Επίσης,

 

     Όμως η διαγραφή του χρέους από μόνη της δεν αποτελεί λύση. Στη συνέχεια, θα πρέπει να υπάρξει κρατικοποίηση των τραπεζών (και των βασικών μονάδων παραγωγής )με εργατικό έλεγχο, ώστε να μην ξεσπάσει τραπεζική κρίση και για να εξασφαλιστούν οι καταθέσεις των πολιτών. Επίσης σε αυτή την κατεύθυνση, που αποτελεί την αντικαπιταλιστική απάντηση στην κρίση, η έξοδος απο την Ε.Ε και την ευροζώνη, αποτελεί μονόδρομο. Αυτή η καπιταλιστική ολοκλήρωση συνέβαλλε καθοριστικά στη διόγκωση της κρίσης και προασπίζει πάντα τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και καταρρακώνει τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα των λαών .Επομένως, η διαγραφή του χρέους, η έξοδος απο την ΕΕ και την Ευροζώνη μπορούν να λειτουργήσουν υπέρ των εργαζομένων μόνο στα πλαίσια μιας εργατικής-αντικαπιταλιστικής απάντησης στην οικονομική κρίση.


     Το ξέσπασμα της κρίσης στη χώρα μας και η αντεργατική επίθεση που την ακολούθησε και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, έχει δημιουργήσει μια πρωτόγνωρη κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα. Στην Ελλάδα η ειδική μορφή που παίρνει αυτή η επίθεση ακούει στο όνομα του μνημονίου και της κοινοβουλευτικής “χούντας” που έχει εγκαθιδρυθεί από το ΠΑΣΟΚ, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Μέσα στη δίνη της κατάργησης των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, της άμεσης και έμμεσης μείωσης των μισθών, της αναίρεσης κοινωνικών παροχών και κατακτήσεων, των ιδιωτικοποιήσεων και της εκτίναξης της ανεργίας διαμορφώνεται ένα ρεύμα κοινωνικής αγανάκτησης και αμφισβήτησης που φουντώνει τους αγώνες που δίνουν καθημερινά χιλιάδες φοιτητές και εργαζόμενοι.


     Κομμάτι αυτής της επίθεσης αποτελεί και η προσπάθεια καταστρατήγησης κάθε δημόσιου- κοινωνικού αγαθού. Με πρόσχημα την περιστολή των δαπανών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα καταργεί επί της ουσίας το ρόλο του κοινωνικού κράτους σε κρίσιμους τομείς όπως παιδεία, υγεία, συγκοινωνία. Πιο συγκεκριμένα, παρατηρούμε εξωφρενικές αυξήσεις, των εισιτηρίων στα Μ.Μ.Μ. που σε συνδυασμό με τις περικοπές στα κονδύλια για την υγεία και την επερχόμενη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, αλλά και τις συνολικές μεταρρυθμίσεις στον εργασιακό τομέα, ξεκληρίζουν έτσι, κάθε κοινωνικό κεκτημένο των προηγούμενων δεκαετιών.

 


Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, Νέος Νόμος πλαίσιο και πως μας επηρεάζουν


 


     Στον τρόπο φοίτησης χρονικό όριο φοίτησης, δίδακτρα, απουσίες στις διαλέξεις, κατάργηση του ασύλου, πειθαρχικά φοιτητών, κατάργηση δωρεάν συγγραμμάτων, προαπαιτούμενα μαθήματα - αλυσίδες, η εισαγωγή σε σχολή και όχι σε τμήμα καθώς και προπαρασκευαστικό έτος στα πανεπιστήμια. Με όλα τα παραπάνω προωθείται μέσω της εντατικοποίησης του ρυθμού σπουδών, να δημιουργηθεί ένα ασφυκτικό πλαίσιο φοίτησης , μέσα στο οποίο οι φοιτητές θα μετατρέπονται σε άβουλα πειθαρχημένα όντα, με μόνο στόχο την γρήγορη ολοκλήρωση των σπουδών τους μακριά από οποιαδήποτε ενασχόληση με συλλογικές και κινηματικές διαδικασίες.

     Στο χαρακτήρα της εκπαίδευσης : μείωση χρηματοδότησης ,μετατροπή της διοίκησης σε σώμα ξένο ως προς το ίδρυμα (προφανώς χωρίς φοιτητική εκπροσώπηση), συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων και ιδρυμάτων(ουσιαστικά μείωση των εισαχθέντων και μείωση οικονομικών πόρων εις βάρος του δημόσιου πανεπιστημίου), ατομική κάρτα φοίτησης(κατάργηση πάσο), πιστοποιητικά γνώσης, αξιολόγηση απόδοσης σπουδών, εξωτερική χρηματοδότηση(χορηγία από επιχειρήσεις),απόλυτη σύνδεση της έρευνας με τις ανάγκες της αγοράς. Με αυτόν τον τρόπο αλλάζει καθοριστικά ο ρόλος και ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης. Επί της ουσίας μπαίνουν επιχειρηματικά κριτήρια στην χρηματοδότηση των πανεπιστημίων με βάση την αξιολόγηση(εσωτερική και εξωτερική) κρίνοντας την αποδοτικότητα των ιδρυμάτων με ανταποδοτικούς/επιχειρηματικούς όρους.

     Στα επαγγελματικά και εργασιακά μας δικαιώματα με το Εθνικό Πλαίσιο Επαγγελματικών Προσόντων(ΕΠΕΠ) σε συνδυασμό με τον αγώνα δρόμου για πιστοποιητικά γνώσης και credits, επί της ουσίας απαξιώνουν τα πτυχία μας, καταργώντας έτσι κάθε έννοια επαγγελματικού δικαιώματος. Παράλληλα προωθείται η δια βίου μάθηση μέσω του Ν.Πλαίσιο βάζοντάς μας σε ένα κυνήγι πιστοποίησης γνώσης ως κριτήριο για την εύρεση εργασίας.

     Αναγνωρίζουμε κάποιες μεταρρυθμίσεις που συναντήσαμε τελευταία, όπως την καθολική εισαγωγή προαπαιτούμενων μαθημάτων και την κατάργηση των διαλέξεων με την εμφάνιση υποχρεωτικών απουσιών. Οι αλλαγές που επιχειρούνται στο Πολυτεχνείο με αρχή το ΗΜΜΥ, γίνεται προφανές πως δεν ήταν προϊόν "επιφοίτησης" και "αυθορμητισμού" των καθηγητών, ούτε πως σχετίζονται με το εσωτερικό του τμήματος και επιμέρους προβλήματα αυτού, αλλά αποτελούν μια κεντρική πολιτική επιλογή κατευθείαν από την κυβέρνηση και το υπουργείο. Η Ενωτική Πρωτοβουλία παλεύει ώστε ο Σύλλογος Φοιτητών να αντιμετωπίσει το ζήτημα σε όλη του τη διάσταση, και να μείνει μακριά από συντεχνιακές και συνδιαχειριστικές λογικές αντιμετώπισης των προαπαιτούμενων και των απουσιών (όπως ξεκάθαρα προωθούν άλλες δυνάμεις και συγκεκριμένα η ΠΑΣΠ που αρνείται να δει έξω από τα τείχη του Πολυτεχνείου, μη θέλοντας με κανένα τρόπο να στρέψει βέλη απέναντι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ).

     Στην παραπάνω κατεύθυνση, υπάρχει η πρόθεση να αλλάξει ριζικά και βίαια ο χάρτης της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Η υπ. Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου συναντήθηκε ήδη με την τρόικα και αποφασίζει να προτείνει να κλείσουν πάνω απο 200 τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Ειδική αναφορά γίνεται και για το Τμήμα Μηχ.Ο.Π του Π.Κ το οποίο τοποθετείτε στην ''κόκκινη ζώνη'' και είναι από τα πρώτα τμήματα που θα κλείσουν όταν εφαρμοστεί ο νέος Ν. Πλαίσιο που περιλαμβάνει όλες αυτές τις αλλαγές.

     Ουσιαστικά μιλάμε όχι για απλά ακόμα ένα πακέτο αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στο πανεπιστήμιο. Ο νόμος πλαίσιο του οποίο το προσχέδιο θα είναι έτοιμο μέσα στον επόμενο μήνα και θα επιχειρηθεί να ψηφιστεί από την κυβέρνηση άμεσα, αποτελεί το καθοριστικό βήμα για την “αρχιτεκτονική” τομή στη φυσιογνωμία του ρόλου, της λειτουργίας και της διοίκησης των ανώτατων ιδρυμάτων. Είναι εκείνο το νομικό πλαίσιο το οποίο μετατρέπει τη γνώση, από δικαίωμα της νεολαίας σε παρεχόμενη υπηρεσία και τους φοιτητές από ακαδημαϊκούς πολίτες σε εντατικοποιημένους “πελάτες” πακέτων γνώσεων. Η παραγωγή κέρδους από το πανεπιστήμιο και η πλήρης υπαγωγή του στις ανάγκες των επιχειρήσεων, μέχρι και το σημείο να ορίζουν εκείνες το πρόγραμμα σπουδών σε πολλές σχολές, έρχεται να αποτελέσει το μοναδικό πλέον παράγοντα για την επιβίωση ενός ιδρύματος, από τη στιγμή που αποκόπτεται σχεδόν πλήρως από τη δημόσια χρηματοδότηση και έλεγχο. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που έρχεται κάνει παλαιότερες (98,06-07) να φαίνονται “παιδική χαρά” μπροστά της. Εν μέσω περιόδου κρίσης και ΔΝΤ η κυβέρνηση κάνει μια κεντρική επιλογή να λήξει μια και καλή το θέμα της Παιδείας στη χώρα μας, και σε αυτή τη «μάχη» συσπειρώνει όλους της τους συμμάχους.

 

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ !

Με ένα Εργατικό κίνημα ελπιδοφόρας προοπτικής


 

 

     Όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις συνθέτουν το πακέτο των νέων τρομοκρατικών μέτρων που θα φέρουν ακόμα περισσότερες απολύσεις . Ο εργασιακός μεσαίωνας που έχουν στήσει βυθίζει στη φτώχεια και την ανασφάλεια όλο και μεγαλύτερα κομμάτια των εργαζομένων ενώ ακόμα και η βιολογική επιβίωση μεγάλων πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας φαντάζει αβέβαια αν επίθεση αυτή δεν απαντηθεί. Κάτι τέτοιο προφανώς δε θα γίνει από τις ξεπουλημένες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που έχουν διαλέξει στρατόπεδο εδώ και καιρό. Γεγονός που σε μια τόσο κρίσιμη καμπή για το εργατικό κίνημα καταστρέφουν κάθε δυνατότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης των όρων εργασίας με το θεσμό των “επιχειρησιακών συμβάσεων” και επιμένουν στο να κάνουν τα αδύνατα-δυνατά ώστε να μην ξεσπούν εργατικές κινητοποιήσεις και απεργίας. Είναι ώρα λοιπόν το εργατικό κίνημα, με τον οριζόντιο συντονισμό του, να βγει μπροστά και να διεκδικήσει με μαχητικό τρόπο τόσο τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα των εργαζομένων όσο και την ανατροπή του συνόλου της πολιτικής του μνημονίου. Συμμετέχουμε και στηρίζουμε την απεργιακή κινητοποίηση της Τετάρτης 11/5 μακρυά όμως απο τη σάπια αστικοποιημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Στηρίζουμε ένα νέο εργατικό κίνημα, το οποίο δεν θα είναι προσκολλημένο στη ξεπουλημένη ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αλλά θα βάζει στον πυρήνα του περιεχόμενού του τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες των εργαζομένων προκειμένου αυτές να βελτιωθούν. Με μία νέα μορφή, όπου θα εκφράζει τις πλατιές μάζες των εργαζομένων, μέσα απο τα Πρωτοβάθμια Σωματεία, όπου ο κόσμος της εργασίας θα αποφασίζει οριζόντια και αμεσοδημοκρατικά για τις δράσεις του. Ο Συντονισμός των Πρωτοβάθμιων Σωματείων, αποτελεί μια τέτοια προσπάθεια, που μπορεί να αναβαθμίσει και να αποτελέσει τη μαγιά του ταξικά ανασυγκροτημένου εργατικού κινήματος.

 


Με το νικηφόρο Φοιτητικό κίνημα της Ρήξης και της Ανατροπής


 

 

     Βλέπουμε μπρος στα μάτια μας να ξεκινάει μια εποχή όπου το ζητούμενο στη συγκρότηση ενός φοιτητικού κινήματος, με ποιοτικά ανώτερα χαρακτηριστικά και σύγχρονα πολιτικά εργαλεία γίνεται όρος όχι μόνο για την προοπτική των μαχών όλης της νεολαίας αλλά για την αξιοπρεπή ζωή και επιβίωση μιας ολόκληρης γενιάς. Το φοιτητικό κίνημα μπορεί και πρέπει να συμβάλλει με την κλιμάκωση της πάλης του και των κινητοποιήσεων στην ενοποίηση των επιμέρους κοινωνικών αγώνων και αντιστάσεων. Μαζί με τους μαθητές και τους αγωνιζόμενους καθηγητές και δασκάλους, κόντρα στην ξεπουλημένη ΠΟΣΔΕΠ, σε ένα πανεκπαιδευτικό μέτωπο για την ανατροπή τα της αντι-εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στα πανεπιστήμια. Τη στιγμή που η κυβέρνηση και οι εκπρόσωποί της προχωρούν σε παράλυση των διαδικασιών του φοιτητικού κινήματος εμείς προχωράμε σε γενικές συνελεύσεις. Την επόμενη περίοδο, η οποία είναι περίοδος κλιμάκωσης της πάλης προχωράμε σε Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων που θα βασίζεται στις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και των Συντονιστικών Επιτροποπών Κατάληψης.

     Είναι χρέος λοιπόν, του συνόλου της νεολαίας, να αντιταχθεί σε όλα αυτά που ετοιμάζουν ερήμην της.Η μάχη που καλούνται να δώσουν όλοι οι εργαζόμενοι μαζί με τα πλητόμενα κομμάτια της κοινωνίας, θα είναι μια μεγαλειώδης μάχη. Το φοιτητικό κίνημα εάν καταφέρει να συνδεθεί κινηματικά με όλα τα κομμάτια τις κοινωνίας που αντιστέκονται και στοχεύσουν μαζί στο κυρίαρχο πολιτικό στόχο των καιρών μας με μια σειρά αιτημάτων όπως η διαγραφή του χρέους και η κρατικοποίησης των τραπεζών με εργατικό έλεγχο, με ταυτόχρονη έξοδο από την Ευροζώνη, θα καταφέρουν να γράψουν τις αρχικές σελίδες της ιστορίας των επόμενων δεκαετιών.Η κινηματική πίεση για την επιβολή αυτών των αιτημάτων επιζητούμε να αποτελέσει την θρυαλλίδα για την ευρύτερη ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης

 


Προτείνουμε:


>> Κατάληψη του Ιδρύματος απο την Πέμπτη 2/6 μ’εχρι την Δευτέρα 6/6. 
>> Συντονιστικό κατάληψης αμέσως μετά τη συνέλευση όπου θα αποφασίσει για τις εκδηλώσεις και τις δράσεις του συλλόγου του Συλλόγου για τις ημέρες που θα είναι κατηλημένο το ίδρυμα. 
>> Πορεία την Πέμπτη 2/6 στις 6μμ στην αγορά.




Απαιτούμε:


>> Αμεση Απεμπλοκή της Χώρας από την Ιμπεριαλιστική Εισβολή στη Λιβύη
>> ΕΞΩ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ
>> ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.
>> ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΤΟ ΝΑΤΟ
>> ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ.
>> Απόσυρση του κειμένου διαβούλευσης Διαμαντοπούλου για την εκπαίδευση. Να μην κατατεθεί ο νόμος έκτρωμα. Καμιά συμμετοχή στον στημένο διάλογο!
>> Ανατροπή του μνημονίου, του προγράμματος σταθερότητας και των μέτρων που τα συνοδεύουν. Κάτω η χούντα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ!
>> Άμεση απεμπλοκή της χώρας από την επιτήρηση ΕΕ και ΔΝΤ. Δεν θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση τους!
>> Κρατικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο.
>> Άμεση στάση πληρωμών και διαγραφή του χρέους.
>> Καμία σκέψη για πάγωμα ή περικοπή μισθών.
>> Απαγόρευση των απολύσεων. - Καμία σκέψη για άρση της μονιμότητας στο δημόσιο.
>> Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων του Πολυτεχνείου Κρήτης τώρα. Κάλυψη όλων των οργανικών θέσεων εργασίας.
>> Να αποσυρθούν άμεσα οι μηνύσεις εναντίον των συμφοιτητών μας. Καμία ποινικοποίηση των αγώνων μας.
>> Το κτίριο Παπαδοπέτρου να παραμείνει στην κυριότητα του Ενιαίου Συλλόγου Φοιτητών.
>> Καμία κατάργηση του ασύλου. Διεύρυνση του ασύλου σε σχολεία κι εργασιακούς χώρους.



Παλεύουμε για:


>> Να ανατραπούν οι νόμοι για αξιολόγηση, Ι.Δ.Β.Ε., Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.,Κ.Ε.Σ.
>> Μία σχολή ανά επιστημονικό κλάδο. Ένα ενιαίο πτυχίο ανά επιστημονικό κλάδο με όλα τα εργασιακά-επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό. Μοναδική προϋπόθεση για εύρεση δουλειάς!
>> Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, συγκοινωνίες για όλους.
>> Επίδομα ενοικίου με οικονομικά κριτήρια και όχι κριτήρια αριστείας.
>> Ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης χωρίς ταξικούς, οικονομικούς κι εξεταστικούς φραγμούς.
>> Κατάργηση των εξετάσεων του Τ.Ε.Ε..
>> Απόσυρση του νομοσχεδίου για το ΤΣΜΕΔΕ.
>> Δραστική μείωση των ωρών εργασίας, με ταυτόχρονη αύξηση των αποδοχών ώστε να ζει ο καθένας αξιοπρεπώς από μία και μόνο σταθερή δουλειά. Λιγότερη δουλειά- δουλειά για όλους. Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους.
>> Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δημόσια και δωρεάν για όλους.
>> Εκπαίδευση κι έρευνα για τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας κι όχι της κερδοφορίας. Έλεγχος από τις γενικές συνελεύσεις φοιτητών, καθηγητών κι εργαζομένων.

 

 

 

[ Top ]

 

αναζητηση

Ημερολογιο

November 2017
M T W T F S S
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3

Συντομα

No events