Ενωτική Πρωτοβουλία

Πλαίσιο Συνέλευσης ΕΝΙΑΙΟΥ Συλλόγου - 10 Νοέμβρη 2011
Πλαίσια


>> Κατεβάστε το .doc        >> Κατεβάστε το .pdf


 

ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ 10 ΝΟΕΜΒΡΗ 2010

 

     Οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές κατέδειξαν με τον πιο σαφή τρόπο την μαζική καταδίκη του ΠΑΣΟΚ και της πολιτικής που αυτό εκφράζει, μιας και έχασε πάνω από 1 εκατομμμύριο ψήφους σε σχέση με ένα χρόνο πριν. Μια καταδίκη που δεν ενίσχυσε τη ΝΔ αλλά ούτε και το ΛΑΟΣ μιας και είχαν συμπληρωματικό ρόλο στην εφαρμογή των πιο σκληρών μέτρων από την μεταπολίτευση και μετά. Ολοφάνερα η πλειοψηφία των εργαζομένων και της νεολαίας στρέφεται όλο και περισσότερο απέναντι στο σύνολο του αστικού μπλοκ εξουσίας που προδιαγράφει ένα οικονομικό και κοινωνικό μεσαίωνα.

     Τα τεράστια ποσά αποχής ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα καταδεικνύουν μια συνολική αποστροφή απέναντι στο επίσημο πολιτικό σκηνικό. Το φαινόμενο αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την απάθεια του κόσμου, αλλά και με την αδυναμία της αριστεράς να εκφράσει πολιτικά την αγωνιστική διάθεση του κόσμου αυτού.

     Παρά το εκβιαστικό δίλημμα που έθετε ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων και νεολαίας ενίσχυσαν σημαντικά την αριστερά. Γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό εφόσον φαίνεται ο κόσμος να στρέφεται πρός μία εργατική αριστερή απάντηση στην κρίση. Είναι στοίχημα από εδώ και στο εξής η ολοένα και αυξανόμενη αγωνιστική διάθεση του κόσμου να μεταφραστεί σε ένα εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα ανατροπής και ρήξης. Πόσω μάλλον που μόλις μία μερά μετά από τις εκλογές οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και της ΕΕ μίλησαν για νέο γύρο μέτρων, ιδιωτικοποιήσεων και απολύσεων.

     Στο φόντο των περιφεριακών εκλογών και 37 χρόνια συμπληρώνονται από την μεγαλειώδη εξεγερση του πολυτεχνείου στις 17 Νοέμβρη του '73, τα τότε αιτήματα για ψωμί-παιδεία-ελευθερία απέναντι στην χούντα των συνταματαρχών, επικαιιροποιούνται και στο σήμερα, αλλά αυτή τη φορά απέναντι σε μία άλλη χούντα, αυτή του ΔΝΤ και της Ε.Ε.. Χρέος της δικής μας γενιάς είναι η ανατροπή του μνημονίου και όλων των επιβαλλόμενων μεταρυθμίσεων σε εκπαίδευση και εργασία.

 

ΨΩΜΙ


 

     Το αναφέρετο δικαίωμα του καθενός στην εργασία, για την εξασφάλιση των προς το ζειν. Τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ πιστές στις επιταγές της ΕΕ, μέσω των μεταρυθμίσεων των εργασιακών σχέσεων και με τις αλλαγές που επιβάλλει το μνημόνιο ( ελαστική εργασία, επιδότηση ανασφάλιστης εργασίας, “μαύρη” εργασία, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας, κατάργηση 8ωρου) μας οδηγούνε σε έναν εργασιακό μεσσαίωνα χωρίς τέλος. Όλες αυτές οι αλλαγές βέβαια, δεν είναι ουρανοκατέβατες αλλά εξυπηρετούν ένα συνολικότερο σχέδιο του κεφαλαίου, το οποίο αποσκοπεί στην μέγιστοποίηση του κερδους των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, εις βαρος των εργαζομένων.

 

 

ΠΑΙΔΕΙΑ


 

     Στο χώρο της Παιδείας , οι εξαγγελίες της υπουργού Παιδείας για το νέο Ν.Πλαίσιο, έρχονται να ολοκληρώσουν τη μεταρρύθμιση που άφησε στη μέση η ΝΔ και να καταργήσουν μια και καλή το Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Όμως, η εργασία και η εκπαίδευση, ως άρρηκτα συνδεδεμένα κομμάτια μέσα στην κοινωνία οδηγούν στη ριζική αλλαγή των όρων με τους οποίους σπουδάζουμε.Για το λόγο αυτό η επιχειρούμενη μεταρρύθμιση αποτελεί τομή στη λειτουργία και το χαρακτήρα του δημόσιου πανεπιστημίου. Συγκεκριμένα, μας επηρεάζουν στα:

 

στον τρόπο φοίτησης: χρονικό όριο φοίτησης, δίδακτρα, απουσίες στις διαλέξεις, κατάργηση του ασύλου, πειθαρχικά, κατάργηση δωρεάν συγγραμμάτων, προαπαιτούμενα μαθήματα- αλυσίδες καθώς και προπαρασκευαστικά έτος στα πανεπιστήμια. Μέσα στον ασφυκτικό αυτό κλοιό φοίτησης που δημιουργείται, ο φοιτητής ασχολείται πλέον μόνο με τη σχολη του και δεν έχει πλέον την δυνατότητα ανάπτυξης κριτικής σκέψης και στάσης, αποκλείοντας τον εαυτό από κάθε συλλογική διαδικασία.

Στον χαρακτήρα της εκπαίδευσης: μείωση χρηματοδότησης ,μετατροπή της διοίκησης σε σώμα ξένο ως προς το ίδρυμα (προφανώς χωρίς φοιτητική εκπροσώπηση), συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων και ιδρυμάτων(ουσιαστικά μείωση των εισαχθέντων και μείωση οικονομικών πόρων εις βάρος του δημόσιου πανεπιστημίου) ατομικό κουπόνι φοίτησης(κατάργηση πάσο), πιστοποιητικά γνώσης, αξιολόγηση απόδοσης σπουδών, εξωτερική χρηματοδότηση(χορηγία από εταιρίες),απόλυτη σύνδεση της έρευνας με την αγορά. Επί της ουσίας μπαίνουν επιχειρηματικά κριτήρια στην χρηματοδότηση των πανεπιστημίων με βάση την αξιολόγηση(εσωτερική και εξωτερική) κρίνοντας την αποδοτικότητα των ιδρυμάτων με ανταποδοτικούς (οποιαδήποτε επιχείρηση θα μπορεί με μία χορηγία να κατευθύνει την έρευνα που θα διεξάγεται στο ίδρυμα) και επιχειρηματικούς όρους.

στα επαγγελματικά και εργασιακά μας δικαιώματα: με το Εθνικό Πλαίσιο Επαγγελματικών Προσόντων(ΕΠΕΠ) σε συνδυασμό με τα πιστοποιητικά γνώσης επί της ουσίας απαξιώνουν τα πτυχία μας, καταργώντας έτσι κάθε έννοια επαγγελματικού δικαιώματος όπου αυτά κατοχυρώνουν. Παράλληλα προωθείται η δια βίου μάθηση και πιστοποίηση μέσω του Ν.Πλαίσιο βάζοντάς μας σε ένα κυνήγι πιστοποίησης γνώσης ως κριτήριο για την εύρεση εργασίας.


     Ουσιαστικά μιλάμε όχι για απλά ακόμα ένα πακέτο αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στο πανεπιστήμιο. Ο νόμος πλαίσιο θα επιχειρηθεί να ψηφιστεί από την κυβέρνηση εντός του πρώτου δεκαπενθήμερου του Γενάρη, αποτελεί το καθοριστικό βήμα για την καθοριστική αλλαγή στη φυσιογνωμία, το ρόλο, τη λειτουργία και τη διοίκηση των ανώτατων ιδρυμάτων. Είναι εκείνο το νομικό πλαίσιο το οποίο μετατρέπει τη γνώση, από δικαίωμα της νεολαίας σε παρεχόμενη υπηρεσία και τους φοιτητές από ακαδημαϊκούς πολίτες σε εντατικοποιημένους “πελάτες” πακέτων πληροφοριών. Η παραγωγή κέρδους από το πανεπιστήμιο και η πλήρης υπαγωγή του στις ανάγκες των επιχειρήσεων, μέχρι και το σημείο να ορίζουν εκείνες το πρόγραμμα σπουδών σε πολλές σχολές, έρχεται να αποτελέσει το μοναδικό πλέον παράγοντα για την επιβίωση ενός ιδρύματος, από τη στιγμή που αποκόπτεται σχεδόν πλήρως από τη δημόσια χρηματοδότηση και έλεγχο. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που έρχεται κάνει παλαιότερες (98,06-07) να φαίνονται “παιδική χαρά” μπροστά της. Εν μέσω περιόδου κρίσης και ΔΝΤ η κυβέρνηση κάνει μια κεντρική επιλογή να λήξει μια και καλή το θέμα της Παιδείας στη χώρα μας, και σε αυτή τη «μάχη» συσπειρώνει όλους της τους συμμάχους (χαρακτηριστική η έκκληση της Υπουργού Παιδείας στη ΝΔ για στήριξη της προσπάθειας).

 

 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


 

     Στη σημερινή πραγματικότητα του πολέμου, της καταστολής, της παρακολούθησης της ιδιωτικής ζωής, της περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων, των απελάσεων και των δολοφονιών των μεταναστών, της κρατικής τρομοκρατίας και της προσπάθειας τρομοκράτησης των αγωνιστών από παρακρατικές-εθνικιστικές ομάδες που καλύπτονται και χρησιμοποιούνται απ΄ το κράτος, γίνεται ξεκάθαρο ότι το αίτημα του '73 για ελευθερία παραμένει ανεκπλήρωτο.

     Σύγχρονες Χούντες υπάρχουν πολλές: οι πραγματικοί τρομοκράτες ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ -ΔΝΤ- ελληνικές κυβερνήσεις να συνενούν συμμετέχοντας στο ξαναμοίρασμα της γης με το αίμα των λαών (Κόσοβο, Ιράκ, Γεωργία, Παλαιστινη). Η αστυνομοκρατία, οι κάμερες, τα καθεστωτικά ΜΜΕ, η εξαθλίωση της ανθρώπινης ύπαρξης μέσα στις φυλακές, συνθέτουν ένα σκηνικό πλήρους καταστρατήγησης των δημοκρατικών ελευθεριών. Αλλά η μεγαλύτερη είναι η χούντα της αγοράς που δε διστάζει να θυσιάσει ανθρώπινες ζωές ή οποιοδήποτε δημοκρατικό δικαίωμα στο βωμό του κέρδους.

     Εκτός των άλλων, ανοίγει ένα ζήτημα για την καταπάτηση των ακαδημαϊκών ελευθεριών. Και από τον Νέο Νόμο Πλαίσιο φαίνεται η λογική της πειθάρχησης ως αναπόσπαστο κομμάτι της φοιτητικής πραγματικότητας και συνείδησης για τον τομέα της εργασίας. Κεκτημένα φοιτητικών αγώνων του παρελθόντος όπως το άσυλο καταργούνται και καλλιεργούνται τα ιδεολογήματα της αξιοκρατίας, της ανταγωνιστικότητας, και του ατομισμού.

 


για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία


 

     Η κατάσταση την οποία βιώνουμε σήμερα, δεν απέχει πάρα πολύ, στην ουσία της, από εκέινη που υπήρχε το '73. Τότε καταστρατηγούνταν τα δικαιώματα σε εκπαίδευση-εργασία με τα όπλα (εξορίες, φυλακίσεις, δολοφονίες) ενώ τα σύγχρονα “όπλα” που χρησιμοποιούνται για την αποκοπή  μας από το δικαίωμα στη γνώση και την εργασία, μπορεί να μην μας πετάνε σφαίρες αλλά σκοτώνουν (στα πλαίσια της εκπαιδευτικής διαδικασίας) κάθε κριτική σκέψη, μακρυά απο την καθαρή επιστημονική γνώση  δίνοντάς μας, εργαλιακές γνώσεις, κατακερματίζοντας τα πτυχία μας   με την αντικαταστασή τους απο πιστοποιητικά γνώσης και ένα συνεχές κυνήγι credits  δημιουργούν τους νέους ευέλικτους εγαζομένους, πλήρως εκμεταλευόμενους απο τον κάθε εργοδότη.Το πραγματικό νόημα του Νοέμβρη του '73 στο σήμερα δεν θα πρέπει να το βλέπουμε απλά απο τη σκοπιά του φοιτητή,αλλά απο τη σκοπιά του μελλοντικού εργαζόμενου, που αύριο θα βγεί στην αγορά εργασίας και θα αντιμετωπίσει τη χούντα της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας,τη χούντα των εξευτελιστικών μισθών, τη χούντα των απολύσεων.

     Τελικά, το να φωνάζεις σήμερα “ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” δεν είναι ούτε ουτοπικό ούτε ξεπερασμένο. Απέναντι στην συνολική επίθεση σε εκπαίδευση-εργασία , απαντάμε με νέους αγώνες πιάνοντας το κόκκινο νήμα που συνδέει το Νοέμβρη του '73 με τους αγώνες του σήμερα. Αυτό που δίδαξαν οι συναγωνιστές του Πολυτεχνείου είναι ο αγώνας για την ανατροπή, ο αγώνας για τη νίκη, ο αγώνας για τις ανάγκες της κοινωνίας.

 

 

 

ΠΡΥΤΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ


 

     Μετά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας να κηρύξει παράνομη την πρυτανεία Γρυσπολάκη, προκηρύχθηκαν νέες πρυτανικές εκλογές για τις 16 Νοέμβρη. Παρόλα αυτά η προσπάθεια να περάσει “στα ψιλά” η καταδίκη του πρώην πρύτανη είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Φαίνεται πως η τριανδρία Γρυσπολάκη, Βαρότση, Πατεράκη εκμεταλλεύεται όλο τον πολιτικό χρόνο που μπορεί να έχει για να κάνει τις συμμαχίες της και να εξασφαλίσει ακόμα μία θητεία στη διοίκηση του Πολυτεχνείου.

     Σε αυτό το παιχνίδι όμως μπαίνουν και οι υπόλοιπες φοιτητικές παρατάξεις.  Δεν είναι τυχαίο ότι καμία από τις δύο μεγάλες παρατάξεις δεν έθεσε ποτέ ζήτημα νομιμότητας της πρυτανείας, αφού είτε με την ανοιχτή στήριξη (ΔΑΠ), είτε με την πολιτική σύμπνοια (ΠΑΣΠ) η πρυτανεία Γρυσπολάκη βρήκε τους συμμάχους της στο Πολυτεχνείο Κρήτης για να καταφέρει να περάσει την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, να κόψει τα επιδόματα και τα φοιτητικά εισιτήρια, να ποινικοποιήσει το φοιτητικό κίνημα, να μηνύσει φοιτητές οι οποίοι παραβρέθηκαν σε κινητοποίηση του συλλόγου. Δεν μπορεί να μένει όμως και εκτός κριτικής η στάση του ΜΑΣ που δεν εντάσσει την καταδίκη του Γρυσπολάκη σε μια συνολικότερη καταδίκη της αντι-εκπαιδευτικής πολιτικής, που θεωρεί ότι ο Σύλλογος δεν πρέπει να ορίσει ούτε τα στοιχειώδη, όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο γίνεται μιά τέτοια διαδικασία όπως οι πρυτανικές εκλογές.O Σύλλογος Φοιτητών δεν πρέπει με αφορμή τις πρυτανικές εκλογές, να υποβαθμίσει την πολιτική κουβέντα για την απάντηση που σαν νεολαία θα έχουμε στην επίθεση της κυβέρνησης, του ΔΝΤ και της ΕΕ. Για το φοιτητικό κίνημα και τον εορτασμό της επετείου της εξέγερσης του '73 και τέλος την από κοινού απάντηση που θα δώσουμε με όλα τα κομμάτια της εκπαίδευσης και της εργασίας. Παρόλαυτα θεωρούμε ότι ο Σύλλογος Φοιτητών πρέπει να έχει τους εξής άξονες:

 

Ø Δεν νοείται στο Πολυτεχνείο Κρήτης να έχουμε για άλλη μια φορά την υποψηφιότητα του πρώην πρύτανη Γρυσπολάκη. Ο άνθρωπος που εφάρμοσε την πολιτική των περικοπών, των απολύσεων, της ποινικοποίησης του φοιτητικού κινήματος, των μηνύσεων σε αγωνιστές του συλλόγου φοιτητών, της εντατικοποίησης του ρυθμού σπουδών και της υποταγής της εκπαίδευσης στους νόμους της αγοράς, αν του έχει μείνει το παραμικρό ίχνος αξιοπρέπειας να αποσύρει την υποψηφιότητα του άμεσα και να αποχωρήσει από το χώρο της εκπαίδευσης.

Ø Να παρθούν άμεσα πίσω όλες οι αποφάσεις της Συγκλήτου που πάρθηκαν με την παράνομη πρυτανεία. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την απόφαση για κατάργηση του επιδόματος ενοικίου, την κατάργηση του φοιτητικού εισιτηρίου, την αύξηση της τιμής στην λέσχη, την μετατροπή του Μεγάρου Παπαδοπέτρου σε γιαπί και το γκρέμισμα των φοιτητικών στεκιών στην Πολυτεχνειούπολη...

Ø Να οριστεί διαφορετική εφορευτική επιτροπή από την προηγούμενη που νομιμοποιήσε τα νοθευμένα αποτελέσματα. Δεν δεχόμαστε οι βασικοί ενορχηστρωτές της νοθείας να έχουν τον παραμικρό ρόλο στην διαδικασία. Να προτείνει ο Σύλλογος Φοιτητών καθηγητές ακέραιης υπόληψης.

Ø Να γίνουν επίκεντρο της συζήτησης σε ολόκληρη την πολυτεχνειακή κοινότητα, τα βασικά θέματα που αφορούν τους συλλόγους των φοιτητών και των εργαζομένων. Το θέμα των ακαδημαϊκών ελευθεριών και της δημοκρατίας στο ίδρυμα, το θέμα της σίτισης-στέγασης των φοιτητών, οι τεράστιες ελλείψεις σε εργαστηριακό επίπεδο και σε βοηθούς. Το θέμα των εργασιακών σχέσεων και τα αιτήματα που ο Σύλλογος Μεταπτυχιακών και Διδακτόρων βάζει τόσα χρόνια. Να πάρει θέση ο κάθε συνδυασμός για την κατάπτυστη απόφαση της ΓΣΤ ΗΜΜΥ να βάλει αλυσίδες στο πρόγραμμα σπουδών, να εισάγει απουσίες στα μαθήματα και να καταλύει κάθε μορφή ακαδημαϊκότητας με τον τρόπο που ψήφισε και αποφάσισε. Να συζητηθεί παρουσία όλων ο νέος Νόμος Πλαίσιο και ο Καλλικράτης στα Πανεπιστήμια. Να μας εκθέσουν την απόψη τους πάνω στο Μνημόνιο και τις δραματικές αλλαγές που επιφέρει στα εκπαιδευτικά-εργασιακά μας δικαιώματα.

Ø Να αποσυρθούν άμεσα οι μηνύσεις που ασκήθηκαν από τον παράνομο πρύτανη σε βάρος τριών μελών του συλλόγου φοιτητών (δύο εκ των οποίων συμμετέχουν στην Ενωτική Πρωτοβουλία). Αυτή η ενέργεια μοναδικό στόχο έχει την τρομοκράτηση του φοιτητικού κινήματος, αφού μηνύοντας φοιτητές, επειδή παραβρίσκονταν σε κινητοποίηση του συλλόγου, ουσιαστικά στοχοποιεί τις γενικές συνελεύσεις, τις συλλογικές δράσεις και το κίνημα. Δεν είναι πρώτη φορά άλλωστε που πρυτανείες μηνύουν φοιτητές με σκοπό να καταδικάσουν και να καταστείλουν οποιαδήποτε φωνή αντιδρά στα σχέδιά τους. Δεν ξεχνάμε τις 42 μηνύσεις σε μέλη της Ενωτικής Πρωτοβουλίας στα ΠΣΕ από την τότε πρυτανεία, ούτε τις  μηνύσεις σε φοιτητές του Π.Κ. από τον Γρυσπολάκη 2 χρόνια πριν.


     Σαν ενωτική πρωτοβουλία αντιλαμβανόμαστε ότι ο ρόλος της πρυτανείας είναι να εφαρμόζει της επιταγές της εκάστοτε κυβέρνησης και τους νόμους που αυτή ψηφίζει. Το σημερινό πανεπιστήμιο της επιχειρηματικής λειτουργίας, της διάσπασης των πτυχίων, της εντατικοποίησης των σπουδών, των credits και της δια βίου κατάρτισης, δεν μεταρρυθμίζεται από καμία πρυτανική αρχή εφόσον καμία δεν μπορεί να εγγυηθεί το παραμικρό για τα δικαιώματα των φοιτητών και των εργαζομένων σε ένα ίδρυμα. Μόνο η μαζική εμφάνιση ενός ανυποχώρητου, συντονισμένου από τα κάτω φοιτητικού κινήματος μπορεί να αποτελέσει τη δύναμη για την αποτροπή της διαρκούς επίθεσης που γίνεται στα εκπαιδευτικά και εργασιακά μας δικαιώματα. Μόνο αυτό μπορεί να κατακτήσει άμεσες νίκες όπως η δωρεάν σίτιση-στέγαση, η δωρεάν μεταφορά των φοιτητών, τα ενιαία προγράμματα σπουδών, η κατοχύρωση βασικών μας ακαδημαϊκών δικαιωμάτων όπως η μη εφαρμογή των αλυσίδων στα μαθήματα, οι υποχρεωτικές παρακολουθήσεις κ.α.

 

     Δεδομένου και του ήδη νοθευμένου αποτελέσματος (η κάλπη των καθηγητών μένει ως έχει) πιστεύουμε ότι στον Σύλλογο δεν χωράνε λογικές σαν της ΔΑΠ που στηρίζουν ανοιχτά Γρυπσολάκη, αλλά ούτε και η σιωπηρή αποδοχή του δεδομένου αποτελέσματος με την αποχή που προτείνει η ΠΑΣΠ και η ΠΚΣ. Από την άλλη δεν μπορεί ο Σύλλογος να δεσμευτεί και να στηρίξει οποιαδήποτε άλλη υποψηφιότητα δεδομένων και των παραπάνω πολιτικών κριτηρίων που βάλαμε. Ο Σύλλογος Φοιτητών και η Ενωτική Πρωτοβουλία ανεξάρτητα από το ποιο θα είναι το αποτέλεσμα των πρυτανικών εκλογών θα είναι στην πρώτη γραμμή των αγώνων θα καλεί σε μαζικές παραστάσεις διαμαρτυρίας στην σύγκλητο για να παλέψει ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Στις μάχες που θα δώσουμε θα βγούμε νικητές!!!

 


ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:


 

  • Κατάληψη του ιδρύματος Τετάρτη 17 Νοέμβρη και συμμετοχή του Συλλόγου στην πορεία για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
  • Συμμετοχή σε κοινό συντονιστικό με τους υπόλοιπους μαζικούς φορείς της πόλης (εργατικά σωματεία-πολιτικές πρωτοβουλίες)
  • Επόμενη Γενική Συνέλευση την Τετάρτη 24/11
  • Συμμετοχή του Συλλόγου στην πρώτη φοιτητική πανελλαδική πορεία στην Αθήνα Πέμπτη 25/11

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:


 

  • Να αρθούν άμεσα όλες οι αποφάσεις της παράνομης πρυτανείας 2008-2010.
  • Να αποσυρθούν άμεσα οι μηνύσεις που έκανε η πρυτανεία σε μέλη του συλλόγου φοιτητών.
  • Να αποσυρθεί το πολυνομοσχέδιο Διαμαντοπούλου για εκπαίδευση-ΚΕΣ-ΕΠΕΠ.
  • Άμεση παραίτηση του παράνομου πρύτανη Γρυσπολάκη.
  • Καμία σκέψη για πάγωμα ή περικοπή μισθών.
  • Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων του Πολυτεχνείου Κρήτης τώρα. Κάλυψη όλων των οργανικών θέσεων εργασίας.
  • Καμία εταιρεία security στο Πολυτεχνείο Κρήτης.
  • Να μην εφαρμοστεί ο αντιδραστικός Πρότυπος Εσωτερικός Κανονισμός, καμία ποινικοποίηση των αγώνων μας.
  • Το κτίριο Παπαδοπέτρου να παραμείνει στην κυριότητα του Ενιαίου Συλλόγου Φοιτητών.

 

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:


 

  • Άμεση απεμπλοκή της χώρας από την επιτήρηση ΕΕ και ΔΝΤ. Δεν θα πληρώσουνε οι εργαζόμενοι την κρίση τους!
  • Άμεση στάση πληρωμών και διαγραφή του χρέους.
  • Κρατικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο.
  • Απαγόρευση των απολύσεων. - Καμία σκέψη για άρση της μονιμότητας στο δημόσιο.
  • Ανατροπή του Προγράμματος Σταθερότητας.
  • Να μην εφαρμοστούν τα νέα μέτα της κυβέρνησης.
  • Να καταργηθεί ο νόμος πλαίσιο που ψηφίστηκε το 2007.
  • Να ανατραπούν οι νόμοι για αξιολόγηση, Ι.Δ.Β.Ε., Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.,Κ.Ε.Σ.
  • Μία σχολή ανά επιστημονικό κλάδο. Ένα ενιαίο πτυχίο ανά επιστημονικό κλάδο με όλα τα εργασιακά- επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό, μοναδική προϋπόθεση για εύρεση δουλειάς.
  • Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα,συγκοινωνίες για όλους. Αύξηση των δαπανών για όλες τις κοινωνικές ανάγκες.
  • Ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης χωρίς ταξικούς, οικονομικούς κι εξεταστικούς φραγμούς.
  • Κατάργηση των εξετάσεων του Τ.Ε.Ε..
  • Απόσυρση του νομοσχεδίου για το ΤΣΜΕΔΕ και του Π.Δ. για τα επαγγελματικά δικαιώματα των Τ.Ε.Ι..
  • Δραστική μείωση των ωρών εργασίας, με ταυτόχρονη αύξηση των αποδοχών ώστε να ζει ο καθένας αξιοπρεπώς από μία και μόνο σταθερή δουλειά. Λιγότερη δουλειά- δουλειά για όλους. Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους.
  • Καμία κατάργηση του ασύλου. Διεύρυνση του ασύλου σε σχολεία κι εργασιακούς χώρους.
  • Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δημόσια και δωρεάν για όλους.
  • Εκπαίδευση κι έρευνα για τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας κι όχι της κερδοφορίας. Έλεγχος από τις γενικές συνελεύσεις φοιτητών, καθηγητών κι εργαζομένων.
  • Να καταργηθεί ο νέος νόμος για την έρευνα και τεχνολογία.

 

[ Top ]