Ενωτική Πρωτοβουλία

Καταγγελία για τους καθηγητές του ΗΜΜΥ - 5 Μάρτη 2010
Προκηρύξεις - Ανακοινώσεις

 

 

ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

            Πέμπτη 4 Μαρτίου, και ενώ έχουν οριστεί τμηματικές συνελεύσεις σε τρία τμήματα του Πολυτεχνείου Κρήτης για τις 10 του μηνός, τρία μέλη της Ενωτικής Πρωτοβουλίας πήγαν στο χώρο του κτιρίου Επιστημών για να ενημερώσουν τους συμφοιτητές τους για τη συνέλευση. Επιχειρώντας το αυτονόητο, να αναρτήσουν μια ανακοίνωση με τα θέματα, το χώρο και την ώρα διεξαγωγής της διαδικασίας τους περιμένει μια όχι και τόσο ευχάριστη έκπληξη(!!!) Βρίσκονται αντιμέτωποι με μια μεγάλη μερίδα καθηγητών του ΗΜΜΥ οι οποίοι σε κατάσταση αμόκ προσπαθούν με κάθε τρόπο να τους αποτρέψουν. Βρίζουν, φωνάζουν, σκίζουν τις ανακοινώσεις, απειλώντας με πειθαρχικά και κλείσιμο της σχολής δείχνοντας έτσι το πραγματικό αποκρουστικό, αυταρχικό και αντιακαδημαϊκό τους πρόσωπο. Και όλα αυτά σε ένα χώρο που υπήρχαν πάμπολλες αναρτημένες ανακοινώσεις από τους καθηγητές, μόνο που αυτές είναι ακόμα ανέπαφες επειδή καλούσαν σε μάθημα, ενώ αυτές των φοιτητών... σε μαζική συλλογική διαδικασία.

 

                Ίσως με μια πρώτη ματιά δεν θα μπορούσε κανείς να εξηγήσει αυτήν την πέρα από κάθε όριο συμπεριφορά. Ας δούμε όμως το ζήτημα λίγο καλύτερα. Είναι μήπως ζήτημα αισθητικής του χώρου;  Ή μήπως είναι όλα αυτά μια μεγάλη παρεξήγηση και δεν καταφέραμε να συνεννοηθούμε; Σίγουρα όχι! Η απάντηση μάλλον βρίσκεται αλλού. Γιατί αν οι καθηγητές μας είχαν τόσο υψηλό αίσθημα αισθητικής θα τους είχαμε δει να φωνάζουν για τα απάνθρωπα, μουντά κτίρια των καφέ, που στάζουν στην πρώτη βροχή. Θα τους είχαμε δει να φωνάζουν με αντίστοιχο μένος για την απαράδεκτη αισθητική που μας πλασάρουν καθημερινά τα δελτία των οχτώ. Θα έβρισκαν έστω κάτι να ψελλίσουν, για την απαράδεκτη κοινωνική αισθητική να έχουν γραφεία μεγαλύτερα από τους χώρους που ζουν οι φοιτητές τους στην εστία. Και τέλος πάντων, αν ήταν μια απλή παρεξήγηση, τότε θα κάναμε όλοι μια προσπάθεια, (ακαδημαϊκοί άνθρωποι είμαστε άλλωστε) και θα το ξεχνάγαμε...

 

Να κάνουμε εδώ μερικές επισημάνσεις που μας προκαλούν οργή και απορία.

    α) Καταρχήν αποτελεί ειρωνεία, καθηγητές που στηρίζουν το νόμο-πλαίσιο και γενικότερα της κατευθύνσεις της Μπολόνια, να κάνουν λόγο για “δημόσιο” πανεπιστήμιο. Ποιος τελικά δεν σέβεται και υποβαθμίζει το δημόσιο πανεπιστήμιο; Αυτός που κινητοποιείται για να διεκδικήσει ένα δημόσιο και κοινωφελή χαρακτήρα του παν/μίου ή αυτός που με τις πράξεις του στηρίζει τον όλο “εκσυγχρονισμό” που οδηγεί στη μετατροπή του πανεπιστημίου σε επιχείρηση; Μήπως δεν είναι η καλαισθησία αυτό που τους νοιάζει τόσο ώστε να καταφύγουν σε αυτήν την έκφυλη συμπεριφορά; Μήπως νοιάζονται για την εικόνα που θα δούνε τα golden boys ως υποψήφιοι χρηματοδότες; Να είναι σαν αυτή των Αμερικάνικων κολεγίων μήπως όπου ο φοιτητής κτυπάει κάρτα;

    β) Είναι λέει απόφαση της ΓΣΤ ΗΜΜΥ να μην κολληθούν αφίσες κλπ. Οι ίδιοι που αγνοούν τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων των φοιτητών εδώ και χρόνια(άπειρα παραδείγματα, μέχρι και ΓΣΤ που να τελειώνει παρά 5' πριν την ώρα έναρξης της!!!), τώρα μας εκβιάζουν(lock-out!) να πειθαρχίσουμε στις δικές τους! Αυτό είναι το καλό παράδειγμα του διδασκάλου; Έτσι δείχνει το εκπαιδευτικό και ακαδημαϊκό του πρόσωπο;

    γ) Ο κ. Λιάβας πιστεύει ότι με το να κάνει lock out το τμήμα λείνει τα προβλήματα του που είναι η αφισοκόλληση;  Κάνει αυτό ακριβώς που κατηγορεί τους κακούς καταληψίες ότι έκαναν και με μια ενδιαφέρουσα διαφορά. Θεωρεί ο κ. Λιάβας το θέμα της αφισοκόλλησης(και συγκεκριμένα ανάρτησης καλεσμάτων συνέλευσης), σοβαρότερο από τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις για να κλείσει τη σχολή;

    δ) Και εν τέλει, αν υπάρχει κάποιο όντος πρόβλημα με το θέμα των τοίχων, θεωρεί ο κ. Λιάβας ότι η κατάλληλη μέθοδος επίλυσής του είναι οι βανδαλισμοί των δημιουργιών μας(μάλλον θεωρεί ότι μας περισσεύουν τα χρήματα να φτιάχνουμε άπειρες αφίσες), και πραξικοματικά εντελώς να εκβιάζει ότι θα κλείσει τη σχολή; Κάλεσε ποτέ η ΓΣΤ ΗΜΜΥ σε ανοιχτό διάλογο για έστω και εσωτερικά θέματα της σχολής; Αντιθέτως έπειτα από ανάλογο κάλεσμα του συλλόγου φοιτητών για συζήτηση στα θέματα της παιδείας, ελάχιστους καθηγητές θυμόμαστε παρόντες. Μάλλον η λογική του κ. Λιάβα και κάποιων άλλων καθηγητών είναι, ότι αφού έχουμε την εξουσία θα επιβληθούμε πραξικοματικά γιατί είναι σημαντικότερο να μείνουν οι τοίχοι ανέγγιχτοι παρά να μην χαθεί εξάμηνο. 

 

Ξεχνάμε όμως το πιο βασικό!

            Ενώ οι καθηγητές του ΗΜΜΥ διαμαρτύρονται για τις αφίσες που καλούνε σε συνελεύσεις, δεν βγάζουν λέξη για τον απίστευτο κοινωνικό πόλεμο που έχει κηρύξει η κυβέρνηση και η ΕΕ σε όλους τους εργαζομένους και τη νεολαία. Η περικοπή του 13ου και 14ου μισθού, η κατεδάφιση της ασφάλισης, τα μέτρα για το άσυλο και τα ιδιωτικά ΚΕΣ, η φτώχεια, η ανεργία και η ανέχεια που μεγαλώνει καθημερινά είναι προβλήματα που από ότι φαίνεται δεν αφορούν τους καθηγητές του ΗΜΜΥ. Ακαδημαϊκοί, άνθρωποι με πτυχία και διδακτορικά, αποκομένοι από τις κοινωνικές ανάγκες, αδυνατούν και δεν θέλουν να αφουγκραστούν την θιγόμενη νεολαία. Βρίσκουν τον ¨εχθρό¨ συνεχώς στο φοιτητικό κίνημα και τη νεολαία που παλεύει για να κερδίσει το μέλλον που της έχουν κλέψει...

               

        Είναι πια κοινός τόπος πως κάτι έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία χρόνια στο ίδρυμα μας, στα πανεπιστήμια της χώρας και γενικά στην κοινωνία. Δεν είναι μόνο οι νέοι νόμοι και οι μεταρρυθμίσεις που καταδικάζουν το εργασιακό μας μέλλον, δεν είναι μόνο ότι πληρώνουμε για την παιδεία και δεν είναι τίποτα δωρεάν, είναι ότι για να γίνουν όλα αυτά συντελούνται παράλληλες αλλαγές στο προσκήνιο. Το άσυλο, οι ακαδημαϊκές και συνδικαλιστικές ελευθερίες δεν καταργούνται μόνο από την επέμβαση της αστυνομίας και του εισαγγελέα, καταργούνται καθημερινά σε μικρά και αόρατα για κάποιους πράγματα. Και έτσι σιγά σιγά ξημερώνει μια μέρα και από εκεί που πιστεύαμε ότι βρισκόμαστε σε ακαδημαϊκό χώρο, συνειδητοποιούμε ότι βρισκόμαστε υπό ένα ιδιότυπο καθεστώς. Ένα καθεστώς που στηρίζει έναν παράνομα εκλεγμένο πρύτανη, που για χάρη του κέρδους δεν διστάζει να κάνει πολεμική έρευνα για λογαριασμό του ΝΑΤΟ, που θέλει πάσει θυσία να κάμψει κάθε πτυχή και έκφανση του φοιτητικού κινήματος.

                Διανύουμε μια εποχή που προσπαθούν να μας τα πάρουν όλα. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, το ΛΑΟΣ, οι αγορές, η ΕΕ, οι εργοδότες, το κεφάλαιο εξαπολύουν μια άνευ προηγούμενου επίθεση. Πρέπει να διαλέξουμε όλοι μας, πλευρά. Εμείς έχουμε διαλέξει. Είμαστε με τους αγώνες του φοιτητικού και εργατικού κινήματος που παλεύει να ανατρέψει τη βάρβαρη αυτή επίθεση. Είμαστε με την πλευρά της αξιοπρέπειας και του συλλογικού δρόμου... Εσείς;

 

“Έφτασε η ώρα να καταλάβουμε ότι μας φαίνονται μεγάλοι,

επειδή εμείς είμαστε ακόμα σκυφτοί...”

 

Υ.Γ. Θα θέλαμε  οι καθηγητές που τελευταία έχουν κάνει μόδα τις απειλές περί χαμένων μαθημάτων, να έχουν το θάρρος της γνώμης τους και να έρθουν στη Συνέλευση του Συλλόγου μας να τις πραγματοποιήσουν μπροστά σε όλους τους φοιτητές, αντικρίζοντας όλους εμάς και όχι  μόνο την οθόνη του υπολογιστή τους.

 

ΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

 

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

 

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 10/03

 

 

[ Top ]