Ενωτική Πρωτοβουλία

Καταγγελία ΓΣΤ ΗΜΜΥ - 27 Νοέμβρη 2009
Προκηρύξεις - Ανακοινώσεις

17 Νοέμβρη 1973 – 17 Νοέμβρη 2009 (ΓΣΤ ΗΜΜΥ και Π.Κ. 36 χρόνια μετά)

            Είναι καιρός να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα για το Πολυτεχνείο. Ίσως η τελευταίες κινητοποιήσεις και εκδηλώσεις για τη 17 Νοέμβρη κάποιους να μην τους άγγιξαν, κάποιοι ίσως να αντιλαμβάνονται την αντίσταση στη δικτατορία με κάποιον επετειακό ή και γιορτινό-πλαστογραφημένο τρόπο (δειτε βιβλία ΝΕΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ και  ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ τ. ΙΣΤ, σελ. 280, Εκδοτική Αθηνών Α.Ε., Αθήνα 2000 και καταγγελείες επί τούτου), κάποιοι ακόμα από μικροί στα ξένα πανεπιστήμια όπου επιτρέπεται μόνο αφισάκι για απώλειες  σε πίνακα και οι φοιτητές μπαίνουν χτυπώντας κάρτα, να μην αντιλαμβάνονται τι σημαίνει ελευθερίες και έκφραση λόγου διαφορετικού από λογάριθμους και μυωπική αντίληψη της επιστήμης. Κάποιοι ακόμα ακόμα λένε πως δεν ανοίγει ρουθούνι όταν περιφρουρούμαστε απέναντι στους προβοκάτορες!!!! Στην ακραία τους μορφή, πως για τον αντιδικτατορικό αγώνα και την υπεράσπιση του ασύλου δε δολοφονήθηκαν, βασανίστηκαν κλπ αγωνιστές, δε θάφτηκαν κάτω από τις ερπύστριες της χούντας. Ναι όμως έχει ένα “δίκιο”.. οι 300 προβοκάτορες του πολυτεχνείου του '73 σύμφωνα με το ΚΚΕ είναι συνεπής λογική με αυτή του κ.Πνευματικάτου..

            Εμείς πάντως γνωρίζουμε πολύ καλά πότε ανοίγει και πότε δεν ανοίγει ρουθούνι. Από την αντίσταση και τον εμφύλιο και από πιο πριν ακόμα (δικτατορία Μεταξά), από τον αντιδικτατορικό αγώνα, από τον Τεμπονέρα, τον Κουμή, την Κανελλοπούλου (16 Νοεμβρίου 1980, δολοφονήθηκαν ο Κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής και η εργάτρια από το Περιστέρι, Σταματίνα Κανελλοπούλου -θύματα και οι δύο της αστυνομικής βίας στην πορεία του Πολυτεχνείου του 1980, πορεία που έμεινε στην ιστορία για τα πιο αιματηρά γεγονότα μετά τη μεταπολίτευση) και τόσους πολλούς ακόμα, με τελευταίο σε σειρά τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, γνωρίζουμε τι θα πει αντίσταση, γνωρίζουμε τι θα πει δολοφονία, τι θα πει πολιτικοί κρατούμενοι και βασανιστήρια, γνωρίζουμε να τιμάμε την ιστορία του τόπου και να την υπερασπιζόμαστε γεμίζοντας με τα δικά μας ιδανικά για το μέλλον και την επιστήμη ολόκληρα τα πανεπιστήμια της Ελλάδας. Πότε δεν ανοίγει ρουθούνι; Όταν δε σηκώνει ο άνθρωπος το ανάστημα απέναντι στην αδικία, όταν δε τολμά να εκφράσει ανοιχτά τη γνώμη του και να αντισταθεί, όταν αυτά που λέει και πράττει είναι βολικά για τους καταπιεστές και δολοφόνους. Μιας και το ΚΚΕ το έχουν διάφοροι(?) ψηλά σε εκτίμηση, τον περασμένο Δεκέμβρη η τοποθέτηση πως στην επανάσταση δε θα σπάσει ούτε τζάμι είναι ενδεικτική και μας καλύπτει.

 

Επίσης, όσο και αν κάποιοι θέλουν να μας πουν ότι

πόσα χρόνια χρειάζονται, για να καταλάβουμε οτι φιλοξενούμαστε στις εγκαταστάσεις του Π.Κ.,και δεν μας ανήκουν...
...για να καταλάβουμε οτι έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση σε καθαρό και πολιτισμένο περιβάλλον εργασίας (καποιοι από μας ξοδεύουν καθημερινά και την ζωή τους στο Π.Κ.)...
      (Άγγελος Μπλέτσας σε δημόσια τοποθέτηση στο all-users)

δεν έχουν πραγματικά ιδέα για οτιδήποτε συμβαίνει γύρω τους. Το ίδιο ισχύει και για την πρωτοφανή χουντικής εμπνεύσεως απόφαση της ΓΣΤ ΗΜΜΥ. Πέραν της απαράδεκτης εσωτερικής κουβέντας, των απειλών σε εκπροσώπους του Συλλόγου φοιτητών κλπ, η απόφαση από μια τόσο μειοψηφική μερίδα “ακαδημαικών” μας προβληματίζει πολύ σαν λογική αν και δε μας αγγίζει καθόλου σαν απόφαση. Συγκεκριμένα, η απόφαση ότι “Η ΓΣΤ ΗΜΜΥ εκφράζει την έντονη αντίθεσή της στα φαινόμενα διάλυσης του Πολυτεχνείου (καταλήψεις, αφισορύπανση, συνθήματα στους τοίχους, κλοπές, βανδαλισμοί).  Θεωρεί ότι η τριτοκοσμική κατάσταση των χώρων των Ελληνικών Πανεπιστημίων είναι μοναδικό φαινόμενο παγκόσμια. Το αποτέλεσμα σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί τιμή για καμία από τις κοινότητες που εργάζονται και συμβιώνουν στους χώρους τους.” είναι πρωτοφανής.

 

Αποκαλυπτικότερη είναι, ωστόσο, η επιχειρηματολογία που επιστρατεύθηκε για να δικαιολογηθεί η διαδοχική καταπάτηση του ασύλου στη Νομική (20/3/73) και το Πολυτεχνείο (17/11/73).
* Στην πρώτη περίπτωση, η Σύγκλητος έδωσε την άδεια, κάνοντας λόγο για «ομάδα ελαχίστη εν σχέσει προς τον όγκον του φοιτητικού κόσμου», η οποία «διά της στάσεώς της, παρά πάσαν έννοιαν δικαίου και ελευθερίας, προσπαθεί να εμποδίσει την άσκησιν του αναφαιρέτου δικαιώματος των φοιτητών, όπως μορφωθούν».

*
Στη δεύτερη περίπτωση, η Σύγκλητος του ΕΜΠ αρχικά αρνήθηκε να επιτρέψει εισβολή της αστυνομίας, επικαλούμενη ακριβώς το πανεπιστημιακό άσυλο. Επειτα, όμως, τη σφαγή και την κήρυξη του στρατιωτικού νόμου, με νεότερη απόφασή της (19/11/73) «αποδοκιμάζει τους προκαλέσαντας τα δραματικά γεγονότα, ως και τους καταχρασθέντας του ασύλου του Ιδρύματος», σε αυτούς αποδίδονται τόσο «η κατίσχυσις των πολιτικών συνθημάτων έναντι των σπουδαστικών» όσο και «αι ζημίαι εις την περιουσίαν του ΕΜΠ (εγκαταστάσεις, εξοπλισμοί εργαστηρίων)».

* Ακόμα, το Μάιο του 1977, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευστάθιος Μπλέτσας γνωμοδότησε, έπειτα από σχετικό ερώτημα του υπ. Δημόσιας Τάξης, ότι πανεπιστημιακό άσυλο δεν υφίσταται κι ότι η αστυνομία έχει δικαίωμα και καθήκον να μπαίνει όποτε θέλει στα ΑΕΙ, να παρίσταται στις φοιτητικές συνελεύσεις «εάν αυταί παρεξέκλιναν του σκοπού τους και μετατράπηκαν σε πολιτικές συναθροίσεις», καθώς και «να ανακαλύπτει και να προσαγάγει σε δίκη τους φυσικούς ή ηθικούς αυτουργούς» των «εγκλημάτων» της αφισοκόλλησης, της ανάρτησης πανό και της αναγραφής συνθημάτων στους τοίχους («Ε» 13/5/77).

           

            Αντίθετα λοιπόν, οι ίδιοι δεν έχουν πει ποτέ τίποτα για την πραγματική διάλυση του πανεπιστημίου από την υποχρηματοδότηση, από την ιδιωτικοποίηση-άρθρο 16 και τα ΚΕΣ, από την αξιολόγηση και το ranking με αγοραία κριτήρια, από την έλλειψη φοιτητικής μέριμνας -λέσχη, εστίες, εισητήρια, επιδοτήσεις κλπ- από τη διεξαγωγή πολεμικής έρευνας, το νόμο πλαίσιο και πολλά ακόμα. Το μοναδικό που κάνουν είναι να μοιράζουν κονδύλια και μαθήματα και να καταδικάζουν το φοιτητικό κίνημα. Μάλλον χρειάζονται παραπάνω από 35 χρόνια για να καταλάβουν πως η ελευθερία έκφρασης, το άσυλο, οι αφίσες, τα συνθήματα είναι βαμμένα με το αίμα των αγώνων ενάντια στη χούντα. Πως δε φιλοξενούμαστε στις εγκαταστάσεις του ΠΚ, αλλά αντίθετα από τα αμερικάνικα ιδιωτικά κολλέγια, τα πανεπιστήμια ανήκουν σε όλο τον κόσμο και το άρθρο 16 και ο δημόσιος χαρακτήρας τους κερδίθηκαν με αγώνες.

            Όλο το πλέγμα αντίληψης και πολιτικής που εκφράζεται πολύ έντονα το τελευταίο διάστημα έχει συγκεκριμένο στόχο. Ο στόχος αυτός είναι ένας και μόνο: ολοκληρωτικός πόλεμος απέναντι στους φοιτητές και τα δικαιώματά τους. Γιατί το φοιτητικό κίνημα δείχνει το δρόμο της νίκης απέναντι στο άρθρο 16, την αξιολόγηση, το νόμο πλαίσιο, τη διάλυση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, τους απάνθρωπους ρυθμούς σπουδών, στη σαφή κατεύθυνση παραγωγής των μελλοντικών πειθήνιων ευέλικτων  εργαζομένων. Δείχνει το δρόμο υπεράσπισης του δημόσιου δωρεάν πανεπιστημίου απέναντι στην ιδιωτική εκπαίδευση αλλά και τη δημόσια με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και την αγοραία γνώση. Δείχνει το δρόμο για την υπεράσπιση και αναβάθμιση των δικαιωμάτων και ελευθεριών των φοιτητών και των συμφερόντων τους. Δείχνει το δρόμο της αξιοπρέπειας.

            Αν αυτό αποτελεί τη διάλυση του πανεπιστημίου, η θέση των καθηγητών είναι ξεκάθαρη. Και είναι απέναντί μας. Ακόμα περισσότερο όταν στην απόφαση της ΓΣΤ ΗΜΜΥ οι καταλήψεις, τα συνθήματα και οι αφίσες μπαίνουν στην ίδια μοίρα με τις κλοπές και τους βανδαλισμούς. Δεν ανεχόμαστε και εγκαλούμε τη ΓΣΤ να ξεκαθαρίσει την άποψή της πως οι αποφάσεις των μαζικότατων Γενικών Συνελεύσεων και η ελευθερία έκφρασης των φοιτητών αποτελούν ταυτόσημη λογική με τους βανδαλισμούς και τις κλοπές που όλοι καταδικάζουν απερίφραστα.

            Αντίθετα με τον κ.Μπλέτσα λοιπόν, εμείς δεν “ξοδεύουμε τη ζωή μας” εδώ μέσα, αλλά παλεύουμε και θα παλεύουμε να είναι δημιουργική και όμορφη, με τα κριτήρια που εμείς βάζουμε. Γι' αυτό ένα είναι σαφές και προς όλες τις κατευθύνσεις από πλευράς της συλλογικότητας της Ενωτικής Πρωτοβουλίας και του Συλλόγου Φοιτητών όπως και όλου του φοιτητικού και όχι μόνο κόσμου, πως η ελεύθερη έκφραση των φοιτητών, οι συνελεύσεις τους, οι αφίσες τα συνθήματα και ότι άλλο υπάρχει από πλευράς φοιτητών είναι κατοχυρωμένα και θα τα υπερασπιστούμε μέχρι τέλους. Αν και όποιος θέλει να αναβιώσει καταστάσεις δεκαετίας '70 νοσοκομειακών πανεπιστημίων και χουντικών καθηγητών θα μας βρει απέναντί του και όχι μόνους μας. Και δε θα είναι όπως τον περασμένο Δεκέμβρη που σχεδόν μονάχη η νεολαία έδωσε σκληρή απάντηση στην κυβέρνηση και τους μηχανισμούς του κράτους, τους εκφραστές της και την καταστολή. Θα είναι με εμάς και την γενιά πριν από μας, που και ετοιμοπόλεμοι και εμπειροπόλεμοι είμαστε.

            Τελειώνοντας, σε περίπτωση που η ελευθερία έκφρασής μας καταπατηθεί ξανά(από την τεχνική υπηρεσία σαν εντολοδόχο και τον Γρυσπολάκη σαν εντολοδότη) με κατέβασμα πανώ, αφισών και βάψιμο του πολιτικού μας λόγου στο Π.Κ. θα ακολουθήσουμε τη συμβουλή του κ.Πνευματικάτου και θα περιφρουρήσουμε το άσυλο και τις ελευθερίες μας. Ακόμα, σαν φοιτητές και κίνημα οι “κουκουλοφόροι” για μας έχουν μία και μόνο αρνητική έννοια ιστορικά φορτισμένη: αυτή του ρουφιάνου και του δοσίλογου. Σήμερα βέβαια είναι οι μόνοι που δε χρειάζεται να φοράνε κουκούλες.. Οτιδήποτε άλλο μας αφήνει παγερά αδιάφορους. Για τις υπόνοιες βέβαια περί πρυτανικών εκλογών και τις υποδείξεις, τα περί περιφρούρησης τα ξέρει καλά και ο παράνομος και φερόμενος ως πρύτανης Γρυσπολάκης -και όχι μόνος του- με τους μπράβους στην πρυτανεία την ημέρα της παράνομης “εκλογής” του. Όμοια, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ μας ξεκαθαρίζουν λίγο ακόμα το τοπίο: Το Υπουργείο προστασίας του πολίτη ανακοινώνει : Τον περσινό Δεκέμβρη η αστυνομία που δολοφόνησε τον 15χρονο είχε αμυντική στάση. Τώρα θα βάλουμε μπρος το δόγμα μηδενικής ανοχής. Θα περιφρουρήσουν λένε τη δημοκρατία.. Θα περιφρουρήσουν την ασφάλεια του απλού πολίτη.. Τα αποτελέσματα είναι ήδη φανερά. Όπως περιφρουρούσε και τα εξάρχεια ο δολοφόνος Κορκονέας του Αλέξη και πιο παλιά ο Μελίστας του Καλτεζά.

Θα δώσουμε την απάντηση που αρμόζει σε κάθε προσπάθεια κατάλυσης του ασύλου και θα το υπερασπιστούμε μέχρι τέλους.

l  Κάτω τα χέρια από το κίνημα και την ελευθερία λόγου του.

l  Να καταργηθεί η εταιρεία security(που έχει δικαίωμα να οπλίζει τους εργαζόμενούς της με νόμο της ΝΔ) και να προσληφθούν μόνιμοι φύλακες.

l  Να καταργηθεί ο νόμος πλαίσιο.

l  Αφοπλισμός της αστυνομίας και κατάργηση των δυνάμεων καταστολής και των παράπλευρων νομοθετημένων ρυθμίσεων(περιορισμός πορειών σε μία λωρίδα, paintball, στρατός σε ασκήσεις και εξάρτηση καταστολής για το άστυ, τρομονόμος, κάμερες  κλπ).

 

[ Top ]