|
Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε κάτω από το βάρος της εργατικής - λαϊκής οργής. Τώρα, οι μηχανισμοί του αστικού συνασπισμού εξουσίας – πανικόβλητοι- προσδοκούν να φυλακίσουν την αγανάχτηση και την αξιοπρέπεια στην δήθεν συναίνεση μιας «κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης» των κομμάτων του μνημονίου και της αντιλαϊκής πολιτικής.
Η νέα κυβέρνηση συνεργασίας είναι μια προσπάθεια της άρχουσας τάξης, των Τραπεζιτών και των ισχυρών του πλούτου, αλλά και της ΕΕ και του ΔΝΤ να συνεχίσουν με νέα ορμή τα μέτρα για μια διέξοδο από τη κρίση του συστήματος φορτώνοντας στις πλάτες της μεγάλης πλειοψηφίας νέες θυσίες χωρίς μέλλον. Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ έρχεται, όχι σαν κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, αλλά σαν σανίδα σωτηρίας της νέας, ακόμα πιο άγρια αντιλαϊκής, Δανειακής Σύμβασης. Πρόκειται για κυβέρνηση πραξικοπηματική, σε πλήρη αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα, κυβέρνηση δικτατορίας των πιστωτών και των αγορών, η οποία επιβλήθηκε από την ΕΕ, το ΔΝΤ και τον ΣΕΒ.
Το φοιτητικό κίνημα, όλοι εμείς που το προηγούμενο διάστημα βρεθήκαμε στις καταλήψεις και στους αγώνες ενάντια στην παιδεία της αγοράς, πρέπει να δώσουμε δυναμικό παρόν στις εξελίξεις.
Στο εργατικό κίνημα, η απεργία διαρκείας των εργατών της Χαλυβουργίας Ελλάδας που ήδη έχει κλείσει δυο εβδομάδες αποτελεί μια ηρωική απάντηση απέναντι στην πολιτική τους. Αντιστεκόμενοι στις απολύσεις και στις μειώσεις μισθών που ωθούν τους χαλυβουργούς στη φτώχεια και στην ανέχεια καταφέρνουν να εμπνεύσουν όλο το αγωνιζόμενο και όχι μόνο κομμάτι της κοινωνίας. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας, η νίκη τους θα είναι νίκη όλου του λάου.
Επίσης θα μπλοκάρουμε με κάθε τρόπο την εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο στα πανεπιστήμια. Δε θα επιτρέψουμε την διάλυση των πτυχίων μας και την είσοδο των επιχειρήσεων στις σχολές, δε θα επιτρέψουμε την κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, της σίτισης και της στέγασης. Δε θα επιτρέψουμε τον εκλογή-διορισμό των νέων συμβουλίων διοίκησης που θα εφαρμόσουν όλα τα παραπάνω.
ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008...3 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ…
Ο Δεκέμβρης του 2008 αποτέλεσε από την μια πλευρά ένας νέος κύκλος αγώνων για την ελληνική πραγματικότητα αλλά από την άλλη ήταν η περίοδος που διαμορφωνόταν μια νέα διαφορετική κατάσταση τόσο στο οικονομικό όσο και στο πολιτικό επίπεδο. Η κατάρρευση της Lehman brothers και το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ σηματοδοτούσε την αρχή μιας μεγάλης κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο που επηρέαζε μαθητές, φοιτητές και εργαζομένους. Η κατάσταση στην παγκόσμια οικονομία σε συνδυασμό με ένα σάπιο πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα που χαρακτηριζόταν από σκάνδαλα όπως αυτό του Βατοπεδίου και της Siemens, έφεραν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας να αποτάσσεται από την αστική πολιτική της χώρας. Η εμφάνιση της αντίδρασης για την νέα πραγματικότητα ήρθε το Δεκέμβρη του 2008 με το μαζικό ξέσπασμα της νεολαίας. Με αφορμή την δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου, φοιτητές και μαθητές αρνήθηκαν την πραγματικότητα που τους είχαν επιβάλλει, αρνήθηκαν την διάλυση του μέλλοντός τους και διεκδίκησαν κάτι διαφορετικό. Φωνάχτηκε τότε το πρώτο «Φύγετε» απέναντι στην τότε κυβέρνηση, αλλά και σε όλο το πολιτικό κατεστημένο που έχει στο στόχαστρο τη νεολαία ως καύσιμη ύλη για την ανακύκλωση των αμύθητων κερδών μιας διεθνούς παρασιτικής ολιγαρχίας και των ντόπιων υπεργολάβων της.
Τα καθεστωτικά ΜΜΕ και οι πολιτικές ηγεσίες προσπαθούσαν και προσπαθούν ακόμα να πείσουν τους εργαζομένους ότι ο Δεκέμβρης ήταν απλά ένα αυθόρμητο και χωρίς αιτήματα ξέσπασμα της νεολαίας. Όμως οι καταστάσεις που διαμόρφωσε και τροφοδότησε η εξέγερση του Δεκέμβρη αναιρούν πλήρως την αστική προπαγάνδα. Ο Δεκέμβρης του 2008 αποτέλεσε την απαρχή ενός νέου κύκλου αγώνων με ποιοτικά ανώτερα χαρακτηριστικά, με μεγαλύτερη μαχητικότητα και αποφασιστικότητα. Η συγκρότηση του συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων με αφορμή την δολοφονική επίθεση στην Κ.Κούνεβα που αποτελεί τα πρώτα ψήγματα ενός ανεξάρτητου εργατικού κινήματος μακριά από την ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, οι μεγάλες απεργίες ενάντια στην κοινωνική εξαθλίωση, οι πλατείες, το φοιτητικό κίνημα του 2011 αποτελούν την συνέχεια της νεολαιίστικης εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008. Ακολούθησαν πολλά και στους δρόμους και τις πλατείες της χώρας, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, σε άλλο ακόμη πιο ζοφερό περιβάλλον, όμως με σαφή τα σημάδια της γονιμοποίησης από εκείνο τον πολύ πρόσφατο Δεκέμβρη. Απο το σύνθημα «Στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες...», προστέθηκε το «Ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες»! Για να γίνουν αυτές οι μέρες, μέρες όλου του λαού οφείλουμε να συνεισφέρουμε στην οικοδόμηση μιας διαφορετικής πραγματικότητας από αυτή που μας προτάσσουν. Πρώτο μέλημα πρέπει να είναι η συγκρότηση μορφών συνύπαρξης και πάλης. Μόνιμες συνελεύσεις σε σχολεία και σχολές. Δημιουργία επιτροπών και συνελεύσεων για τους άνεργους, λαϊκές συνελεύσεις και πρωτοβουλίες σε κάθε γειτονιά. Σωματεία σε κάθε χώρο ελαστικής εργασίας. Συντονισμός και κοινές μορφές για όλη τη νεολαία, κοινωνικά κέντρα παντού, αναζωογόνηση της αλληλεγγύης και της συλλογικότητας μέσα στον αγώνα, όχι στα γήπεδα ή τις συμμορίες. Δε θα πεθάνουμε, δε θα πάμε μετανάστες, δε θα ζούμε σαν σκλάβοι. Η νεολαία να βρει φωνή και βηματισμό, να πάρει τη θέση της στην πρωτοπορία του εργατικού κινήματος και να διεκδικήσει μια άλλη ζωή που αξίζει.
|
